Συμπτώσεις ή πρόγραμμα?

Οι περισσότεροι πιστεύω πως θα είδατε στα ΜΜΜ για την δολοφονία της 62χρονης που έγινε στη Θεσσαλονίκη.

Η Μ. αναπαύτηκε σήμερα πίσω ακριβώς από το "σπίτι" της Σοφίας.Με τα κεφάλια τους σχεδόν να ακουμπάνε...
Ηταν κουνιάδες.
Η αδελφή του Κώστα,του άνδρα της ήταν η Μ.
Παρασκευή "μετακόμισε" στη γη η Σοφία. Παρασκευή "μετακόμισε" σε άλλους ορίζοντες η Μ.

Μιλήσαμε χθες αργά το βράδυ με τον Κ. πολλή ώρα στο τηλ..Δεν βρήκε εισιτήριο να έλθει από την Γερμανία.
"Φοβάμαι" μου είπε, μας έβαλε στο στόχαστρο ο Καβαλάρης.
Αυτό κράτησα και με παιδεύει ακόμα.

Αρχισα κι εγώ να φοβάμαι.
Πάντα τριτώνει το κακό.
Ποιός έχει αλήθεια σειρά μέσα από τους ομόαιμους και εξ αγχιστείας συγγενείς?

ΤΡΈΜΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΆΔΑ ΠΟΥ ΞΗΜΕΡΏΝΕΙ

Ευθανασία!

Ηπια τον πικρό καφέ...κι ανασκάλεψα χαμένες μνήμες.

Μια Δεκεμβριάτικη νύχτα ήρθε στον ανούσιο γήινο κόσμο μας.
Ο πατέρας της στα ορυχεία στο Βέλγιο κι η μάνα της να στραγγίζει το γάλα από το συρρικνωμένο βυζί της φτώχειας.
Εφυγε στα 12 χρόνια της στις φάμπρικες της Γερμανίας.
Εγινε κομμώτρια και ερωτεύτηκε την τέχνη της και τον Κώστα.
Είχε ήδη δυο παιδιά σαν την φλερτάρισε ο Μαύρος Καβαλάρης.
Τον ξεγελούσε και του κρυβόταν σε σπηλιές και νεροσυρμές, σε δωμάτια νοσοκομείων και στο μηχάνημα της αιμοκάθαρσης.
Κι εκείνος όλο την έπαιρνε στο κατόπι και πάσχιζε απεγνωσμένα να κλέψει την "όμορφη" και να την κάνει κέρινη κούκλα στο βασίλειο του.

25 χρόνια έπαιζε μαζί του, κι όλο ξέφευγε από την ανελέητη παγανιά που της έστηνε..
Την κυνήγησε αλύπητα ο καβαλάρης μέχρι που κατάφερε και την στρίμωξε σαν χάραζε μια Δευτέρα.

-Δεν ωφελεί πια...είπαν οι γιατροί
-Είναι έγκλημα...είπε η κόρη και η αδελφή
-Πέθανε πια...είπαν οι ειδήμονες, ο εγκέφαλος
της είναι πια νεκρός

Εκοψαν την παροχή αδρεναλίνης που έκανε την καρδιά να χτυπάει
Αποσύνδεσαν το μηχάνημα αναπνευστικής υποστήριξης και ο μαύρος καβαλάρης απέκτησε τελικά το θήραμα του!

ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ!!!

Την όμορφη την αποχαιρέτησα σήμερα, χαϊδεύοντας μόνο το κρανίο της (τα πλούσια,κόκκινα βαμμένα μαλλιά της έγιναν βορά της φαρμακευτικής αγωγής)
Σ'ένα δρύινο "σπίτι" έφτασε στην ανεμοχώρα της από την Γερμανία.
Ησυχη και γαλήνια μέσα στην φορμόλη για να κάνει το ύστατο ταξείδι.
Γκρίζα σαν την μούμια...αλλά χαμογελαστή!

Η Σοφία έφυγε πρώτη μέσα από τα 9 πρώτα ξαδέλφια όπου ήταν η πρώτη γεννηθείσα ψυχή.

Ηταν η ομορφότερη από όλους μας...
Ηταν...
Ηταν η καλύτερη από όλους μας...
Ηταν...

Γαμώ το κέρατο μου,,,και τον μαύρο καβαλάρη...
... το κορίτσι αυτό ήθελε να ζήσει...

Εφυγες νωρίς....

Ονειρα έκανες και ελπίδες είχες για την ζωη σαν ήρθες να περπατήσεις σε τούτο τον αφιλόξενο κόσμο.
Κι όταν στα 8 χρόνια της μικρής σου πορείας άρχισε να πονάει το παιδικό ποδαράκι,εσύ συνεχισες να περπατάς.
Αδιαφορία,άγνοια,έλλειψη εδιαφέροντος,το ανελέητο κυνήγι του Μαμωνά,η έπαρση κάποιων"βολεμένων" και άλλα πολλα απο τα απάνθωπα στοιχεία που έχουμε εμείς που θελουμε να λεγόμαστε άνθρωποι" αρχισαν να σου στερούν τα όνειρα.
Και ομως,συνεχιζες να περπατας!Και να ελπίζεις...
Την ελπίδα δεν ηταν ικανός κανένας να σου την κλέψει,αλλά τις μικροχαρές τις ζωής σου της έκλεψαν....

Εφυγες-έμαθα-με μια ήσυχη πνοή,μια ανάσα ήταν το πέρασμα σου απο αυτόν τον μανιακό κόσμο που θέλει να υποστηρίζει ο,τι αποτελείται απο οντα πλασμένα απο τον ουράνιο Πατερα...

Ειμαι σίγουρη πως μετά τον πόνο και την πίκρα που βάλαμε εμείς οι συνάνθρωποι σου στην επωδυνη πόρεία της ζωής σου,τ'αγγελούδια έχουν την φιλόλογο-δασκαλα να τους λέει ιστορίες απο τον πλανήτη Γη.

...εφυγες νωρίς,ούτε που πρόλαβες ν'ανθίσεις....
...ΑΜΑΛΙΑ

Πριν λιγο έμαθα πως η μέρα ειναι σημερα δικιά σου!
Εβγαλα τα τργουδια της ζωής μου απο σελίδα και σαν μάνα που ειμαι ενα στίχο θα σου γραψω:Παιδι μου ώρα σου καλη....

Ε...και μη μας ξεχνάς,Τωρα που περπατάς στα ουράνια δώματα και ανεμίζουν τα μακρυα σου μαλλιά καθώς τρέχεις με τα δυο σου όμορφα ποδια,ντυμενη στα γαλάζια μαζι με τους"υπέροχους"στείλε μας ένα χαμόγελο και μια ευχη...

Κάνε μας καλύτερους....

Για να θυμόμαστε πάντα οτι πρέπει να είμαστε ΑΝΘΡΩΠΟΙ....

Για την ΑΜΑΛΙΑ που εφυγε νωρίς........