φλεβάρης και 14...

Σας αγαπώ και σας νοιάζομαι!

Μαριαλένα μου, ευαίσθητη που σε γνώρισα πρώτη μέσα σε αυτόν τον χώρο, ήπιαμε μπύρες με τον Μ.Γ. στην πρώτη συνάντηση μας και περάσαμε φανταστικά πέρσι στην Γερμανία μαζί!
Φαραώνα μου, αγέρωχη κούκλα συμπατριώτισσα μου που σε θυμάμαι καθημερινά βλέποντας την θήκη για τα γυαλιά που μου έκανες δώρο.
Μαρίνα μου, εκείνο το κοκτέιλ ούζο με τσίπουρο ακόμα δεν το ξεχνάω. Μάλλον είναι καιρός να το ξανακάνουμε!
Ξυπόλητη μου, πότε θα ξανακοιμηθούμε στο ίδιο κρεββάτι?
(Μην ακούσω υπονοούμενα. Θα φάμε τα μουστάκια μας. Δεν υπήρχε άλλο κρεββάτι! Ούτε πάτωμα δεν υπήρχε. Πλακάκια έστρωνε ο μάστορας)

Σας αγαπώ και σας νοιάζομαι
κι όλους τους άλλους εσάς που έτυχε και μιλήσαμε από το τηλέφωνο ή μέσω E-mail.
Στον Παράφωνο που με "έψηνε" να γράψω για την Λούλα.
Σε αυτόν οφείλονται οι ετικέτες "αισθήσεις και αισθήματα" και
" οι αγάπες μου"!
Στον Μαξ, που πάντα θα ρωτάει αν είμαι καλά και θα με νοιάζεται!
Στην Dee Dee που μιλάμε δια τηλεφώνου για την τρελλή μας αγάπη στα αδέσποτα
Και στον πρόσφατο φίλο Museum που πάσχισε να σώσει τους ανωνύμους μελαγχολικούς που έπεσαν θύμα ενός χάκερ.

Θα σας αφιερώσω κάποια τραγουδάκια φίλοι μου, κι αν δεν σας αρέσουν ή θέλετε κάτι άλλο ακούω παράπονα και επιθυμίες....



Για την Μαριαλένα που ξέρει να αγαπάει



Για την Φαραώνα που κεντάει τους αγγέλους με χάντρες



Για την Μαρίνα που ....είναι ένα αστραφτερό κορίτσι κατά της βίας!



Για την Δ. που πρέπει να φεύγει μακρυά πια!





Για μένα...εδώ είναι το θέμα!



Για όλους εσάς που νοιάζομαι σας στέλνω την αγάπη μου και τις ευχές μου : να ζήτε κάθε μέρα την σημερινή μέρα!!!!

Είναι το μόνο που θα μπορούσα να γράψω, σαν να άναβα ένα κερί στον τάφο του Αλέξη.

"Ας ενδιαφερθούμε για όλα τα παιδιά του κόσμου και όχι μόνο για τα δικά μας"

11 Δεκεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα για τα Παιδιά

Καταπάτηση των Δικαιωμάτων των Παιδιών στην Ελλάδα

«Το Δικαίωμα να είσαι παιδί»

«Το Χαμόγελο του Παιδιού» και ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης – Αποστολή Ελλάδος
σας προσκαλούν την Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2008 και ώρα 10:30 π.μ. έως 14:00 μ.μ.
στο Ζάππειο Μέγαρο (Αίθουσα Τύπου) σε Συνάντηση με θέμα
«Καταπάτηση των Δικαιωμάτων των Παιδιών στην Ελλάδα».

www.hamogelo.gr

Για τους τετράποδους φίλους μας!

Και εγώ με χαρά, αναδημοσιεύω από τον Περαστικό :



Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου, ώρες 10:00 - 20:00
Thission Lofts, Πειραιώς 123, Αθήνα.
Μετρό: Κεραμεικός

Βοηθήστε αυτούς που βοηθούν τα αδέσποτα (και άρρωστα ή κακοποιημένα) ζώα.

UPDATE: Μόλις χθές με πληροφόρησε η Dee-Dee πως και στην πόλη μας θα γίνεται από τις 19 έως τις 22 Δεκεμβρίου, στο Πολιτιστικό Κέντρο "Πέτρινο" στην Πυλαία, ένα Χριστουγεννιάτικο παζάρι που τα έσοδά του θα βοηθήσουν για τα αδέσποτα ζωάκια. Το Παζάρι οργανώνει το φιλοζωικό σωματείο "Η Αγάπη ".



Όσοι θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να συνδράμετε στην προσπάθεια αυτή, μπορείτε να επισκεφτείτε τη σελίδα:

http://www.love4pets.gr/?p=339

Η πείνα δεν τρώγεται με τιποτα!!!

Το 1996, 800.000.000 άνθρωποι υπέφεραν από πείνα στις αναπτυσσόμενες χώρες.
Τα Ηνωμένα Εθνη υποσχέθηκαν πως θα ελαττώσουν στο μισό την παγκόσμια πείνα έως το 2015.
Το 2006 ο αριθμός αυξήθηκε σε 820.000.000 άτομα!
Σήμερα καθώς βραδιάζει 854.000.000. άνθρωποι θα πάνε να κοιμηθούνε νηστικοί!

http://www.youtube.com/watch?v=LOi25tHnhu8

Κάθε 6'' ένα παιδί στις χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου πεθαίνει από την πείνα.

Έχουμε 7 ημέρες για να βοηθήσουμε όσους περισσότερους ανθρώπους μπορούμε.
Από τις 22 έως και τις 29 Σεπτεμβρίου, δηλώνουμε έμπρακτα την αλληλεγγύη μας και συνεισφέρουμε ουσιαστικά στέλνοντας με sms ένα μήνυμα ζωής (αξίας 1E + ΦΠΑ) και φωνάζοντας ''όχι στην πείνα''.

Στείλτε και εσείς με ένα sms τη λέξη ΑΑ στο 19454.

Τα έσοδα που θα συγκεντρωθούν θα διατεθούν από την ActionAid για την καταπολέμηση της πείνας.
Για περισσότερες πληροφορίες μπείτε στο www.actionaid.gr και ενημερωθείτε πλήρως για το επταήμερο ελπίδας.

Η δράση υποστηρίζεται από τις εταιρίες κινητής τηλεφωνίας Cosmote, Vodafone και Wind.



Εμεις που είμαστε?
ΕΔΩ!!!
Χορτασμένοι,αδιάφοροι, χαμένοι στις ανούσιες επιθυμίες μας, και ονειρευόμενοι το καινούριο μοντελάκι του αυτοκινήτου που ποθούμε διακαώς!

Το Χριστουγεννιάτικο δώρο μου!

Στον Αη-Βασίλη πίστευα πάντα ακόμα κι όταν μεγάλωσα.
Ίσως ακόμα και τώρα να πιστεύω...

Η Μαρίκα φταίει γι αυτό,που μου έλεγε: μπαίνει από τις καμινάδες και τα "αραλίκια" των πορτοπαράθυρων και ρωτάει την καρδιά του κάθε παιδιού, τι καλή και τι κακή πράξη έκανε. Και ανάλογα με την καλοσύνη και την αγάπη που έδωσε του δίνει τα δώρα του.
-Μα,γιαγιάκα -ρωτούσα- αν δεν είναι καλό το παιδάκι δεν παίρνει δώρα? (τις αταξίες που της έκανα σκεφτόμουν και βούλιαζα σε απόγνωση πως δεν θα πάρω δώρο).
Χαμογελούσε και έλεγε: Παίρνει, πάντα παίρνει δώρο αρκεί να του υποσχεθεί πως θα γίνει καλύτερο του χρόνου.
Με ανακουφισμένη καρδιά την αγκάλιαζα και μετανοούσα για τα προβλήματα που της δημιουργούσα.

Τα χρόνια πέρασαν...
Η Μαρίκα έφυγε...
Ο Αη-Βασίλης ένα παιδί μου έριξε από την καμινάδα,κατά λάθος μάλλον...
Έναν σύζυγο-πατέρα από τα "αραλίκια" των πορτοπαράθυρων που αυτομόλησε στην χώρα της λήθης, οταν εγώ ανακάλυψα πως πρέπει να ανήκω στην οικογένεια των ταράνδων.
Και 20 χρόνια σκληρής δουλειάς ...μοναξιάς και αυτογνωσίας.
Καθε Δεκέμβρη του έγραφα γράμματα του Βασίλη γεμάτα με πίκρες και καθημερινούς καημούς. Τα έκαιγα ξημερώνοντας πρωτοχρονιά και πάντα αναρωτιόμουν αν ήμουνα το κακό παιδί, που όλα αυτά τα χρόνια μου στέρησε τα δώρα που προσδοκούσα και ήθελα.

Έκανα ανακωχή μαζί του και συγχρόνως με το "κακό παιδί του εαυτού μου" τελικά,λίγα χρόνια πριν το σωτήριο έτος 2007 μετά από πολλά ερωτηματικά και αμφιβολίες....
Το"παιδί που έπεσε από την καμινάδα "έζεψε" τους δικούς του ταράνδους,τον Prancer,Dancer,Comet και τους αποδέλοιπους και σιγά σιγά φεύγει για τους δρόμους που χαράζει η δική της αναζήτηση,στις θάλασσας των οστράκων και των ποιητών.....και στην τελική κοινή πορεία με τον Β.

Κι εγώ μέσα από τη επερχόμενη σύγχυση της προσδοκώμενης αμετάκλητης αλλαγής της ζωής μου,έστησα μια ονειρική κουβέντα με τον Βασίλη και του είπα:Ακου να δείς Άγιε,θέλω ένα ακόμα παιδί,Με αδίκησες. Μόνο ένα έρριξες απο την καμινάδα.
_Χο-Χο_χο απάντησε.Είσαι χαζή,μου είπε.
Κοίτα τριγύρω σου τυφλή και άμυαλη.Ξέρεις πόσα παιδιά ζουν στις "καμινάδες"?
-Πάμε Vixen να της δείξουμε....
Ο τάρανδος όρμησε στην κρύα χιονοσκέπαστη νύχτα σέρνοντας το έλκηθρο μαζί με τους συντρόφους του.Ο Βασίλης πετούσε χρυσή αστρόσκονη,παιγνίδια και ακατάληπτα τραγουδάκια.
Ώσπου το χιόνι σταμάτησε και μια ομιχλώδη υγρασία απλώθηκε πάνω απο τις κορφές των δέντρων μιας πράσινης υγρής χώρας.
-Κοίτα,κοίτα ανόητο πλάσμα-μου είπε- πόσα χεράκια θα βγουν ψάχνοντας για δώρα,οχι απο τις καμινάδες αλλά απο τα τσίγγινα σπίτια.
-Δεν τα καταφέρνω μόνος μου εδώ,θέλω πολλούς βοηθούς.Τα ξωτικά και οι νεράιδες μου λιγόστεψαν και πεθαίνουν απο τότε που σταματήσατε να τα πιστεύετε εσείς οι πολύξεροι άνθρωποι.Τώρα πρέπει να συνεχίσετε εσείς το έργο τους.Ισως και το δικό μου....γέρασα πια

Δυο χεράκια ξεχώρισα μέσα στην θαμπή ανατολή, δυο μάτια σαν της παγιδευμένης ελαφίνας,ενα τιτίβισμα μιας φωνούλας ιδια με των κορυδαλλών το τραγούδι καθώς καλωσορίζουν την αρχέγονη ανατολή του φωτοδότη Ηλιου.
-Το θέλω αυτό το παιδάκι Αγιε μου Βασίλη, να ξαναγίνω μανούλα θέλω,είπα
-Χο-χο-χο. Θα σου πω πως θα γίνει,πάμε να φύγουμε τώρα....

Μέχρι να με φέρει απο την Καμπότζη στην Ελλάδα με κάθισε σιμά του και μου ψιθύρισε όλα τα μυστικά.

Στις αρχές του Δεκέμβρη ο Αη-Βασίλης μου έστειλε το φετινό δώρο μου.Η Phary,εκει στην μακρινή Καμπότζη με τίμησε με το να με κάνει ανάδοχη μητέρα της.



Ευχαριστώ τους λίγους και εκλεκτούς φίλους μου μπλόγγερς που με προέτρεψαν να μην το κρατήσω κρυφό.
Τους το χαρίζω με την αγάπη μου,αλλά και σε όλους τους άλλους που θέλουν να γίνουν τα ξωτικά-βοηθοί του Βασιλάκη.

Ο Αη-Βασίλης πάντα θα ζει...
Μέσα στις ανθρώπινες καρδιές,

Να σας πω τι μου ψιθύρισε ο Βασιλάκης στo αυτί?

ACTION AID