one night stand...

Μου άρεσε όταν το διάβασα εδώ http://makelio.blogspot.com/ αλλά επειδή διαπραγματεύτηκε μόνο την ανδρική πλευρά θα ήθελα να ασχοληθώ και με την γυναικεία γνώμη και άποψη επί του θέματος.
Δώστε βάση επί του γεγραμμένου λοιπόν:

"Είτε σου έχει συμβεί, είτε προσδοκάς να το πάθεις, το one night stand, είναι μια εμπειρία που κάθε σεξουαλικά ολοκληρωμένη γυναίκα θα ήθελε να ζήσει."

-Παν:
Mη τρελαθούμε κι όλας?
Δηλαδή, εσείς δεν είστε σεξουαλικά ολοκληρωμένοι λατρευτοί μου αρσενικοί?
Η απέχετε εκ της τοιαύτης αμαρτωλής και ουτιδανής πράξης?

από mail της Esmeralda ....η οποία όμως μας λέει ότι καμιά φορά το one μπορεί να γίνει ... τροχόσπιτο !!!.
-Παν:
Εσμεράλντα, έχασες ορόφους αγαπητή μου! Ουρανοξύστης μπορεί να γίνει το σταντ!

Για μία Βραδιά Μόνο
-Παν :
Γίνεται κι ετσι? Μάλλον πρέπει να γίνεται αν δεν απατώμαι!
Τώρα τι μια τι δυο? Εκεί θα τα χαλάσουμε?

Ενας στους δύο Ελληνες έχει κάνει one-night stand, αλλά οι Πορτογάλοι είναι μακράν πρώτοι. Το 81% εξ αυτών έχει γευτεί αυτήν την εμπειρία.
Ποσοστό αντρών που έχουν κάνει one-night stand
1. Πορτογαλία (81%)
2. Βραζιλία (76%)
3. Αυστραλία (65%)
4. Ρωσία (65%)
5. Ισπανία (63%)
17. Ελλάδα (50%)

Παν:
Είμαστε μόνο στο 50%?
Α!!!! διατηρούμε ακόμα μάλλον την παρθενία μας ή την χαμένη αθωότητα μας!

Το μυστικό
Αν ποτέ βρεθείς Σάββατο βράδυ στη Λισσαβώνα, θα καταλάβεις αμέσως τι εννοούμε. Οπου κι αν κοιτάξεις, αριστερά-δεξιά, πάνω στα αυτοκίνητα, κάτω από τα τραπέζια των εστιατορίων, μέσα στα περβάζια, άνθρωποι κάνουν αχόρταγο σεξ. Υπερβάλλουμε, αλλά ας μας τα πει καλύτερα η Mariagrazia Marini, ψυχολόγος στην Πορτογαλία: «Εντάξει, δεν γίνεται κι έτσι, αλλά γενικά εδώ κάθε ώρα και μέρος είναι ιδανικά για σεξ. Είναι πολύ εύκολο να γνωρίσεις κάποια/ον τη νύχτα σε ένα μπαρ και να κάνεις one-night stand μαζί του - κυρίως τα καλοκαίρια που οι άνθρωποι κοινωνικοποιούνται υπό το φως του φεγγαριού δίπλα στη θάλασσα. Ολα αυτά τα πράγματα συνδυασμένα με αλκοόλ μπορούν να ρίξουν έναν άνθρωπο».

Παν:
Επόμενο ταξείδι Λισσαβόνα! Μήπως και ξυπνήσω καμιά νύχτα κάτω από κανένα τραπέζι....
Ας είναι και καρέκλα! Αρκεί θάλασσα να έχει κοντά για να πέσω να πνιγώ μετά την κραιπάλη...
Τώρα άμα είσαι και πίτα στο αλκοόλ τι φεγγάρι να δεις? Κάτι αχνά αστέρια που τρεμοσβήνουν μόνο και κάνα καλό ...
Άντε και δεν το λέω μην παρεξηγηθώ

Ακόμα όμως κι αν δεν βρίσκεις εισιτήριο για Πορτογαλία (και σου ήρθε και η εφορία να πληρώσεις) μπορείς να ξεκινήσεις από εδώ, στα εγχώρια μέρη. «Μία γυναίκα που είναι σκέτη πρόκληση, κατά πάσαν πιθανότητα δεν θα πάει μαζί σου» μας εξηγεί η Emily Dubberley, συγγραφέας του Brief Encounters: The Woman's Guide to Casual Sex. «Δεν θέλεις να είσαι ο τρίτος 25άρης που της την πέφτει».

Παν:
Λογικό είναι να μην πάει μαζί σου, κατά την Emily Dubberley! Το θέμα είναι εσύ τι δουλειά έχεις με την σκέτη πρόκληση και δεν συμμαζεύεσαι στα γράδα σου ανόητε.
Τωρα, τι 25, τι 35, τι 65.... Η κολυμπάς στα σκατά, ή απογειώνεσαι στα ουράνια!


Αντί γι' αυτήν, προτίμησε τη γυναίκα που είναι περισσότερο θνητή, πιο ντροπαλή, πιο προσγειωμένη. Και να θυμάσαι: «Κάν' τη να νιώσει ότι ήταν ένα παθιασμένο one-off και όχι κάτι προσχεδιασμένο» συμβουλεύει η Pam Spurr, συγγραφέας του Sinful Sex: the Uninhibited Guide to Erotic Pleasure.

Παν:
Μπράβο στην Pam Spurr τον έπιασε τον ρυθμό!
Θνητές, ντροπαλές και προσγειωμένες όλου του κόσμου ενωθείτε γιατί δεν σας βλέπω καλά!
Κοιτάξτε να παθιαστείτε κι όσο για το αν λένε πως δεν είναι "προσχεδιασμένο" ας έχομεν τις αμφιβολίες μας.
Μήπως εμείς δεν προσχεδιάζουμε ανήθικες εικόνες που ελπίζουμε να γίνουν πραγματικότητα?

Πρέπει να σου επαναλάβουμε ότι ο τρόπος που θα της πεις να έρθει σπίτι σου χρειάζεται να είναι ευρηματικός και όχι του τύπου «σε κερνάω καφέ» και αηδίες, γιατί αυτό θα σημάνει ότι κάπου εκεί η ευχάριστη συνάντησή σας φτάνει στο τέλος, ενώ αν της πεις «έχω ένα ωραίο μπουκάλι κρασί στο ψυγείο», σίγουρα θα την κάνεις χαρούμενη.

Παν:
Και τώρα αγαπητές μου σας ρωτάω?
Εντάξει, εντάξει συμφωνώ μαζί σας πως "εκείνο το κερνάω καφέ" είναι το πλήρες ξενέρωμα! Αλλά εδώ είναι η δικλείδα, όχι της ασφαλείας αλλά της...ανασφάλειας. Τώρα τίνος είναι η ανασφάλεια? Μη με ρωτάτε. Δεν γνωρίζω...
Και λέμε...
Δεν τον ξέρεις τον τύπο, ούτε από μπαράκι τον ψώνισες εν μέσω αιθρίας ζάλης, ούτε σε τρελλές διακοπές αποφασίσατε να κρεβατωθείτε κάποια νύχτα με πανσέληνο, ούτε δεσμό του επίδεσμου ψάχνεις, ούτε αντιβιοτικά παίρνεις για να σου φύγει η Influenza του πρώην μπρατσαρά που σε εγκατέλειψε, ούτε για παντρειές ψάχνεσαι ούτε για κηδεμόνα να σε κάνει στενό μαρκάρισμα, ούτε για μωρό να νταντεύεις.
Και σου προκύπτει σαν κομήτης ο ακατονόμαστος από εκεί που δεν το περιμένεις. Από το άγνωστο, από το πουθενά κι από ένα χώρο χωρίς συντεταγμένα μήκη και πλάτη, σου εμφανίζεται το άτομο κι εσύ εν μέσω μεταμεσονύκτιας εγωκεντρικής θηλυκής αμφισβητούμενης σιγουριάς, τον καλείς σπίτι σου, απλά και μόνο με ένα "ελα"!
Ουτε καφέδες, ούτε τσάγια, ούτε μπουκάλια με γαλλικά κρασιά στην ζύμωση υπόσχεσαι... Αλλωστε τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Όπως και οι προδιαγεγραμμένες και μη επιτηδευμένες ενέργειες μιας λανθάνουσας σεξουαλικής εγκεφαλικής επεξεργασίας που παραπαίει ακόμα ανάμεσα στο όραμα και την τέλεση μιας αμφίβολης σε επιτυχία ενέργειας.

Και τώρα κρατάτε την κατάσταση στα χέρια σας και ο αρχηγός στο παιγνίδι είστε εσείς αγαπητές μου.
Αλλά λατρευτές μου Ιουλιέτες, ο Ρομεος σας αποδεικνύεται πιο εύστροφος από εσάς. Κι εκει που πιπιλίζετε το: "σιγά μωρέ και τι έγινε? ανάβει το κόκκινο λαμπάκι και φωνάζει "alert".
Κι αναρωτιέστε αν πρέπει να του πείτε να την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια ή να το παίξετε η "κυρία δεν με μέλλει"? Αλλά μάλλον μέχρι να παρθεί η απόφαση το σταντ έχει γίνει τροχόσπιτο.
(κατά την Esmeralda)

Κι εδώ προκύπτει το ερώτημα? "Είναι το one night stand τελικά ανώδυνο?"

Στο one night stand περπατήσαμε μάλλον σήμερα?
χθες?
αύριο ίσως?
τελικά ποιος ξέρει την κατάλληλη χρονική στιγμή!
Πάρτε όσα και ότι μπορείτε από το "τώρα".
Άντε και μια second night άμα δέσει λίγο η μαρμελάδα που δύσκολο το βλέπω το θέμα. Μετά ξόφλησε η εταιρεία!
Το τροχόσπιτο δεν θα γίνει ποτέ πολυκατοικία! Πόσο μάλλον ουρανοξύστης?
Ιδού μια καλή, αλλά προσωπικά από εμένα αναπάντητη ερώτηση!
Που μπορεί να φτάσει μια one night stand παρά μόνο στο πουθενά!
Ψάχνω λοιπόν μια καλή ψυχολόγο να μου απαντήσει!
Πάσα προσφορά δεκτή
Φίλοι μου τα σχόλια ανοιχτά και ελεύθερα...

Κι επειδή δεν σας τραγούδησα σήμερα κανω Update χαράματα Κυριακής και το αφιερώνω σε όλους....

Αλλά Γιώτα με λένε...

Καρναβάλι ή μαύρο χάλι?

Άκου τώρα να δεις τι έπαθα σήμερα φίλε μου.

Ξημέρωσε επιτέλους!
Περιπλανήθηκα στον λαβύρινθο της καθημερινότητας μου, που επέμενε να φοράει το γκρίζο ρούχο της συμφοράς του.
-Βρε, άλλαξε του λέω. Αποκριά είναι! ντύσου με χρώματα!
Πιερότος, κολομπίνα κάτι τις χαρούμενο και παρδαλό?
Μου έριξε ένα βλέμμα απαξίωσης και μου γύρισε την πλάτη.
Έκλεισε τα μάτια και άφησε τις γκρίζες σκιές του να στοιχειώνουν τις διαδρομές μου μέσα στα λίγα τετραγωνικά μιας συμβατής κίνησης χωρίς σκοπό.
Κυλούσαν αργά οι ώρες μέσα σε κλειδωμένες πόρτες και σφιχτά αμπαρωμένα παράθυρα.
Και τότε πήρα τις ανάποδες...

Λέω του εαυτού μου λοιπόν:
-Άντε βγες να περπατήσεις όσο έχει ήλιο ακόμα, πριν νυχτώσει.
-Βρε -λαλάκα μου λέει, ξεντύσου και κάτσε να δεις το lost και να χουχουλιάσεις με τις πυζαμούλες σου και τις βαμβακερές κάλτσες . Δεν βαρέθηκες τα τρεξίματα του "είναι δεν είναι?"
-Μπα, θα βγω του λέω!
Δεν το αντέχω αυτό το γκρίζο χρώμα που μου κλείνει τις εξόδους από τον Λαβύρινθο.
-Και που θα πας βρε μόνη πάλι σαν την χαζή στο δρόμο?
-Θα πάω στο σούπερ μάρκετ να ψωνίσω.
-Αφού δεν χρειάζεσαι τίποτα.
-Θα χρειάζονται τα παπούδια σίγουρα κάτι.
-Σιγά και σε πίστεψα...
Πάω στα κάτω δώματα λοιπόν και ανακάλυψα πως δεν έχουν ...ντομάτες (λες και δεν θα μπορούσαν να ζήσουν χωρίς αυτές)
Παίρνω και το καρότσι και λέω του εαυτού μου "είδες, έχω λόγους για περπάτημα τώρα".
-Αει σιχτιρ -μου λέει- δεν ασχολούμαι ξανά μαζί σου.
Αντε πάμε να κάνουμε σφιγομέτρηση αγοράς.
Και που'σαι μικρά, μόνο ντομάτες θα πάρουμε!Δεν είναι καιρός για shopping therapy.

Τυλίγομαι που λες φίλε μου, στο ξετριχιασμένο οικολογικό μου τομάρι, βγαίνω στον δρόμο και
ανάβω τσιγάρο.
Η διάθεση κάτω του μηδενός.
Το σύστημα ρετάρει και μάλλον χτύπησα μπιέλα.
Σίγουρα χρειάζομαι αλλαγή λαδιών.

Ένα γλυκό σούρουπο είναι γεμάτο από τις μυρωδιές μιας πρώιμης Άνοιξης κι αφήνομαι στον καθαρό αέρα εγκαταλείποντας τα καθημερινά σκατοπροβλήματα σπίτι να κοιμούνται με τις γάτες αγκαλιά.
Παίρνω βαθιές ανάσες και λέω του εαυτού μου: Συγκεντρώσουυυυυυυυυυυυ!
-Δεν με παρατάς λέω εγώ , εσύ να συγκεντρωθείς! Άντε και ξεκόλλα απο τον κολλητό σου τον Λαβύρινθο γιατί σας βαρέθηκα και τους δύο.
Και που' σαι μικρά? Καιρό έχουμε να ταξιδέψουμε!
-Τα ταξίδια μας μάραναν τώρα...
-Αυτό θα είναι ταξίδι!!!Λουλούδια που τόσο σου αρέσουν θα έχει εκεί που θα πάμε...
-.....
-Και ζώα! όσα θέλει η ψυχούλα σου! Και με κρατική επιδότηση και μέριμνα!
-Πάλι για την Ολλανδία μιλάς ε?
-Ναι ,γαμώτο.....
-Άσε, σώπα επιτέλους, μη μιλάς. Τα είπαμε αυτά. Δεν γίνεται ακόμα.
Άντε πάμε να πάρουμε εκείνες τις άθλιες φουσκωμένες με ορμόνες ντομάτες.

Και εδώ αρχίζουν τα κουφά!
Πάω στο Σ.Μ και οι υπάλληλοι είναι ντυμένες ...Χαβανέζες και ...πακέτα με τιμές αλλαντικών κολλημένες επάνω τους.

Προσπαθώ να συγκρατηθώ για να μη βάλω τα γέλια και εκεί που από τα μεγάφωνα ακούγεται μια σοροπιαστή και γεμάτη κομμένη μαρένγκα ντίσκο μουσική, κάποιος μάλλον "ξέφυγε" γιατί είχαν και κάποια κρασάκια στους πάγκους και άλλαξε κασέτα!
Και τι ακούω η άμοιρη?
ΑΥΤΟ....


Stevie Wonder - As - Stevie Wonder

Κι αφού είπα στον εαυτό μου:
-Σκάσε επιτέλους να το ακούσω θέλω
Δεν το βούλωσε και βρήκα αφορμή για κουβεντολόι.
-Αχά, θυμήθηκες παλιές ιστορίες μικρά?
-Ναι βρε σκασμένο...
-Μπα, θυμάσαι και την μάνα σου που κόντευε να πάθει εγκεφαλικό όταν γυρνούσες από τα ταξιδάκια σου με τα τρύπια τζιν και τις χάντρες στα μαλλιά?
Οφείλω να ομολογήσω πως ήσουν καταπληκτικό καρναβάλι!
-.....
-Κι εκείνα τα άλλα ταξίδια? Τα θυμάσαι ακόμα?
-Ποια εννοείς? Ποιά απ΄όλα?
-Μπα, μπα το καλό μου! Τα θυμάσαι όλα ε???
-Ναι βρε ηλίθιο ! Τα θυμάμαι όλα. Τι νομίζεις?
Του καημού και της φωτιάς ήταν οι δρόμοι.
Εισιτήρια αλε- ρετουρ και πολλές φορές one way ticket .
-Κι εγώ που νόμιζα....
-Να μην νομίζεις!
Θυμάμαι ακόμα! Αντε να κοιμηθείς...

Τον έστειλα για ύπνο τον βασανιστή μου!

Τι λες φίλε μου?
Να δω Lost ή τον Asterix?
Kι αναρωτιέμαι ακόμα αν είμαι το καρναβάλι που γεννήθηκε μέσα στις μάσκες ή κρύφτηκε πίσω από αυτές!

αγκαλίτσα σας έκαναν σήμερα???

Το βρήκα εδώ: http://makelio.blogspot.com

Η πρώτη ανάρτηση έγινε από τον Ιάσιο εδώ στις 11 Φεβρουαρίου
http://iasios.blogspot.com

Κι επειδή είναι ιατρικά και "μεταφυσικά "αποδεδειγμένο (τι στο διάτανο χαρτορίχτρα θα ήμουνα και ενορατική αστρολόγος (πλάκα κάνω βρε παιδιά αλλά ερασιτέχνης είμαι ακόμα) αν δεν ήξερα την γιατριά μιας αγκαλιάς!
Είδα το επεισόδιο που με περίμενε στα Torrent μετά από δύο μέρες κλέβοντας χρόνο από άλλες προτεραιότητες.
Πραγματικά μια ανθρώπινη ύπαρξη που έπασχε από asperger syndrome είχε ανάγκη από μια ζεστή ανθρώπινη αγκαλιά!
Κι όπως ξέρετε τα άτομα με το σύνδρομο αυτό αποφεύγουν τους εναγκαλισμούς και τις περιπτύξεις. Παρ' όλα αυτά όμως είναι άτομα έξυπνα, ονειροπόλα, συναισθηματικά και προπάντων....υπερευαίσθητα!


Γράφει λοιπόν ο συνμπλόγκερ:
Σήμερα είδα το τελευταίο επεισόδιο του Grey's Anatomy. Σε κάποια σκηνή δύο από τις πρωταγωνίστριες αγκάλιασαν μία τρίτη με σκοπό να της κατεβάσουν την αρτηριακή πίεση και έτσι να μειωθεί ο βασικός μεταβολισμός του σώματος και να επέλθει ηρεμία.

Μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Πάντα είχα την άποψη ότι μια αγκαλιά έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Ήταν κάτι που πίστευα αλλά δεν είχα αποδείξεις.

Μου αναζωπυρώθηκε το ενδιαφέρον, κι έτσι έκανα μια σύντομη έρευνα προσπαθώντας να βρω αυτές αποδείξεις.


Πώς μια αγκαλιά μπορεί να βοηθήσει την καρδιά της γυναίκας
Έγινε μία μελέτη που προτείνει ότι η υγεία της γυναικείας καρδιάς μπορεί να ωφεληθεί από μια αγκαλιά περισσότερο από την ανδρική.
Μια ομάδα από το Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας μελέτησε την επίδραση του εναγκαλισμού σε 38 ζευγάρια, άνδρες και γυναίκες.
Η μελέτη έδειξε ότι ο εναγκαλισμός αυξάνει τα επίπεδα της οξυτοκίνης και μειώνει την αρτηριακή πίεση - η οποία μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιακών παθήσεων. Στην ίδια μελέτη, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι οι γυναίκες παρουσιάζουν μεγαλύτερες μειώσεις στην πίεση του αίματος από τους άνδρες, μετά τον εναγκαλισμό.
εδώ το κείμενο στην αγγλική γλώσσα

Αποδείξεις ότι η αγκαλιά βοηθάει την υγεία: Σε αγκάλιασαν σήμερα;

εδώ το κείμενο στην αγγλική γλώσσα

Δυνατές σχέσεις με αγκαλιές και μακροχρόνιοι σύντροφοι κρατούν την πίεση του αίματος χαμηλά.

εδώ το κείμενο στην αγγλική γλώσσα

Η σωτήρια αγκαλιά. Η θεραπευτική δύναμη του αγγίγματος.

εδώ το κείμενο στην αγγλική γλώσσα

Φαίνεται λοιπόν, ότι η αγκαλιά και το άγγιγμα έχουν θεραπευτικές ιδιότητες.
Τι ποιο ωραίο, αντί να πίνεις χάπια για να κατεβάσεις την ψηλή σου πίεση να σε παίρνουν αγκαλιά; Δεν είναι πιο εύκολη και πιο υγιεινή η αγκαλιά από τα "χαλαρωτικά" χαπάκια;

Νομίζω ότι όλοι μέσα μας γνωρίζουμε ότι το άγγιγμα και η αγκαλιά είναι θεία δώρα. Είναι θεραπευτικά εργαλεία. Όμως στην σύγχρονη εποχή που ζούμε το έχουμε ξεχάσει, δεν πιστεύουμε πλέον σε αυτά. Ίσως και σε κάποιες περιπτώσεις να νοιώθουμε άβολα όταν μας ακουμπούν ή αγκαλιάζουν. Ακόμα και να ντρεπόμαστε.

Δεν έχουμε ανάγκη από μελέτες και έρευνα για να μας αποδείξουν αυτά που ήδη ξέρουμε.

Απλή πίστη χρειάζεται.


Αγαπητέ J.R.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ που μου επέτρεψες να το αναδημοσιεύσω.
Σωστα το τοποθέτησες
Λιγη πίστη χρειάζεται!

Να έχετε όλοι σας καθημερινές γλυκές και σφιχτές αγκαλιές!

φλεβάρης και 14...

Σας αγαπώ και σας νοιάζομαι!

Μαριαλένα μου, ευαίσθητη που σε γνώρισα πρώτη μέσα σε αυτόν τον χώρο, ήπιαμε μπύρες με τον Μ.Γ. στην πρώτη συνάντηση μας και περάσαμε φανταστικά πέρσι στην Γερμανία μαζί!
Φαραώνα μου, αγέρωχη κούκλα συμπατριώτισσα μου που σε θυμάμαι καθημερινά βλέποντας την θήκη για τα γυαλιά που μου έκανες δώρο.
Μαρίνα μου, εκείνο το κοκτέιλ ούζο με τσίπουρο ακόμα δεν το ξεχνάω. Μάλλον είναι καιρός να το ξανακάνουμε!
Ξυπόλητη μου, πότε θα ξανακοιμηθούμε στο ίδιο κρεββάτι?
(Μην ακούσω υπονοούμενα. Θα φάμε τα μουστάκια μας. Δεν υπήρχε άλλο κρεββάτι! Ούτε πάτωμα δεν υπήρχε. Πλακάκια έστρωνε ο μάστορας)

Σας αγαπώ και σας νοιάζομαι
κι όλους τους άλλους εσάς που έτυχε και μιλήσαμε από το τηλέφωνο ή μέσω E-mail.
Στον Παράφωνο που με "έψηνε" να γράψω για την Λούλα.
Σε αυτόν οφείλονται οι ετικέτες "αισθήσεις και αισθήματα" και
" οι αγάπες μου"!
Στον Μαξ, που πάντα θα ρωτάει αν είμαι καλά και θα με νοιάζεται!
Στην Dee Dee που μιλάμε δια τηλεφώνου για την τρελλή μας αγάπη στα αδέσποτα
Και στον πρόσφατο φίλο Museum που πάσχισε να σώσει τους ανωνύμους μελαγχολικούς που έπεσαν θύμα ενός χάκερ.

Θα σας αφιερώσω κάποια τραγουδάκια φίλοι μου, κι αν δεν σας αρέσουν ή θέλετε κάτι άλλο ακούω παράπονα και επιθυμίες....



Για την Μαριαλένα που ξέρει να αγαπάει



Για την Φαραώνα που κεντάει τους αγγέλους με χάντρες



Για την Μαρίνα που ....είναι ένα αστραφτερό κορίτσι κατά της βίας!



Για την Δ. που πρέπει να φεύγει μακρυά πια!





Για μένα...εδώ είναι το θέμα!



Για όλους εσάς που νοιάζομαι σας στέλνω την αγάπη μου και τις ευχές μου : να ζήτε κάθε μέρα την σημερινή μέρα!!!!

Κάποιος είπε...

Κάποιος είπε πως η αγάπη σ'ενα αστέρι κατοικεί...
Αυριο βράδυ θα'μαι εκεί...
Θάρθει κανένας να ψάξει μαζί μου τι παίζει σε τούτον τον κόσμο?

Περπατώ και πάω και στις γάτες μου μιλάω
Στα ζουμπούλια μου που ανθίζουν τραγουδάω
και προσευχές για άλλους μετράω...



Αλλά ποτέ δεν είναι αργά...
Ασχετα αν κάποιος απελπίστηκε και είπε "αύριο βράδυ θα'ναι αργά"

Χριστούγεννα!

Και τι νομίσατε δηλαδή?
Επειδή μας λήστεψαν και κατεβάσαμε τα ρολά από το μαγαζί θα βάζαμε και τις πλερέζες?
Μπααααα...
Ούτε με σφαίρες δεν το βάζουν κάτω η Παν. και η Μαρία (τρομάρα τους!)
Και εν μέσω εκείνων των ημερών θυέλλης και απόγνωσης και δέντρο στολίσαμε και γούστα με Φοντύ βγάλαμε και τα ήπιαμε και το καταχαρήκαμε οικογενειακώς και είπαμε στ' @.....@ μας και ότι έγινε, έγινε και θα την ξαναβρούμε την άκρη κι ας μην έχουμε να πληρώσουμε τους πάγιους λογαριασμούς μας.

Εδώ είμαστε λοιπόν.
Μεταχρονολογημένες οι φωτογραφίες αλλά το καλό πράγμα αργεί!!!


Και ιδού το φοντυ ετοιμο προς χρήση


Φαγητό της υπομονής είναι βέβαια,αλλά με καλή παρέα όλα γίνονται


Η φίλη μου η Πέπη και η κόρη μου συνεχίζουν να στολίζουν το δέντρο μαζί από το 2002,
Μετά ακολουθεί κρασοκατάνυξη...

Ε.... να βάλω κι εγώ μια μπαλίτσα για το αντετ που έλεγε και η γιαγιά μου η Μαρίκα η εκ Μικράς Ασίας...
Την Αμστελ δεν την πίνω εγώ! Προς ενημέρωση του κοινού.
Το ποτήρι με τα λεμόνια είναι δικό μου.

Τώρα θα μου πείτε αυτός ο βρομιάρης που κοιμάται στα παπούτσια και μασουλάει κάλτσες ,σουτιέν και βρακιά τι ρόλο παίζει εδώ μέσα?

Αααα...όλα κι όλα φίλοι μου.
Μέλος της οικογενείας μου είναι ο αλανιάρης βρωμύλος!

Και μιας και πριγκίπισσα Κανέλα μας έχει στο φτύσιμο και κοιμάται λόγω γήρατος και κακίας προς τον τριπόδαρο μαύρο μπαγάσα, εμείς τον κυνηγάμε με την μηχανή στο χέρι σαν είναι Χριστουγεννιάτικο παιγνιδο-δώρο στην ζωή μας....

Σας ευχόμαστε γατο-οικογενειακώς "Καλά Χριστούγεννα"

Λεηλασίες, παζάρια, χριστούγεννα και...ελπίδα έχομεν!

Χριστουγεννιάτικο παραμύθι της ανθρώπινης αθλιότητας...

Μια φορά κι έναν καιρό, πριν από αρκετά χρόνια, η κυρά Παν είχε στο μαγαζάκι της μια υπάλληλο με την οποία έγιναν και φίλες. Καλό κορίτσι η Κάρμεν, χήρα, με τον ψιλοκαρκινάκο της, τα μπαι-πας της, πάλευε και αυτή για να επιζήσει στο ελληνικό μπουρδέλο. Έτσι και η Παν μέτρησε τις καταστάσεις, πέντε πάνω-πέντε κάτω, ψιλοβαρέθηκε κιόλας να τρέχει απ' το πρωί μέχρι το βράδυ στη δουλειά και...την έκανε συνεταίρο με τη συμφωνία πως αυτή θα αναλάβει όλα τα τρεξίματα με μοιρασμένο το χρήμα.
Τα χρόνια πέρασαν, η Παν ξεκουράστηκε (τώρα τί να λέμε ότι ξεκουράστηκε με δυο γέρους να κάνει τη νοσοκόμα και την υπηρέτρια) και όλα έβαιναν από καλά ως υπέροχα!!!(???)
Ώσπου μια υπέροχη βροχερή και άραχλη νύχτα, μια βδομάδα πριν, χτύπησε το τηλέφωνο...

- Θα φύγω Παναγιώτα είπε, δεν μου φτάνουν αυτά που παίρνω, θα βρω κάτι άλλο να κάνω.
- Καλά...σε καταλαβαίνω, ας βρεθούμε να βάλουμε κάτω τα κιτάπια με τους λογαριασμούς μας να δούμε τί σου χρωστάω και τί μου χρωστάς.

Τα κιτάπια δεν άνοιξαν ποτέ, γιατί η Κάρμεν την είχε κάνει από την προηγούμενη νύχτα -ως άλλος Νταβέλης- παίρνοντας μαζί της μέχρι και τα κωλόχαρτα!

Παραμύθι τέλος
Παναγιώτα υπό διάλυση...

Χριστουγεννιάτικο παραμύθι αγάπης...

Η διάλυση, διάλυση. Τα χρέη και η αφραγκία τα δώρα μου από την Κάρμεν για τα Χριστούγεννα, αλλά το 'χα υποσχεθεί και δεν θα το έχανα με τίποτα!
Χθές λοιπόν, πήρα αλά μπρατσέτα την κόρη μου και ανηφορήσαμε για την Πυλαία με το κασονάκι μας αγκαλιά. Ανάμεσα από πολλές κούτες, παρουσιάστηκε η κυρία Ζαμπέλα, η "οργανώτρια" του παζαριού. Μετά από λίγο ήρθαν δυο κοπέλες ακόμα και αρχίσαμε το στήσιμο, το οποίο βέβαια δεν ήταν καθόλου εύκολο μιας και τα σταντ ήταν πολύ λίγα για να φιλοξενήσουν τα πράγματα που στείλατε όσοι από εσάς ενδιαφερθήκατε για το γεγονός!
Μέσα στα δώρα, διέκρινα την παρουσία της Φαραώνας, της Ντιντι και της αδερφής της, είδα κάτι πολύ όμορφο που νομίζω πως το φιλοτέχνησε η Αχτίδα και το παρόν έδωσε και η Μαρία Τζιρίτα με τα βιβλία της! Είμαι σίγουρη πως και άλλοι ανταποκριθήκανε σ' αυτή την εκδήλωση μα δυστυχώς δεν τους γνωρίζω ώστε να τους αναφέρω.







Οι φωτογραφίες λίγες και γρήγορες γιατί το στήσιμο τράβηξε αρκετές ώρες. Πάραυτα πιστεύω πως η πράξη και το αποτέλεσμα μετράνε.
Επισκεφτείτε το λοιπόν και συνδράμετε όπως μπορείτε. Θα λειτουργήσει ως και την Δευτέρα (22/12) από τις 9 το πρωί εως τις 9 το βράδυ στο Πέτρινο Πυλαίας.

ΥΓ.1 Μην πάω και δεν δω εώς την Δευτέρα τις μαρμελάδες ΜΟΥ, τους κάκτους ΜΟΥ και την κουβερτούλα με το τελείωμα από το χεράκι ΜΟΥ πλεγμένο, να λείπουν... ΔΕΝ ΞΑΝΑΠΙΝΩ ΚΑΦΕ ΣΤΑ ΜΠΛΟΓΚ ΣΑΣ!
(πλάκα κάνω ε!)

ΥΓ.2 Φωτογραφίες by Μαρία.

Σας χαιρετώ όλους, πάω να συσκεφτώ με τον εαυτό μου τι στο διάτανο θα κάνω με το κακό που με βρήκε και αν δεν βρω λύση, θα δηλωθώ και γω αδέσποτο!

νιαουυυυυυυυυυυυυυυυ

Είναι το μόνο που θα μπορούσα να γράψω, σαν να άναβα ένα κερί στον τάφο του Αλέξη.

"Ας ενδιαφερθούμε για όλα τα παιδιά του κόσμου και όχι μόνο για τα δικά μας"

11 Δεκεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα για τα Παιδιά

Καταπάτηση των Δικαιωμάτων των Παιδιών στην Ελλάδα

«Το Δικαίωμα να είσαι παιδί»

«Το Χαμόγελο του Παιδιού» και ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης – Αποστολή Ελλάδος
σας προσκαλούν την Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2008 και ώρα 10:30 π.μ. έως 14:00 μ.μ.
στο Ζάππειο Μέγαρο (Αίθουσα Τύπου) σε Συνάντηση με θέμα
«Καταπάτηση των Δικαιωμάτων των Παιδιών στην Ελλάδα».

www.hamogelo.gr

Για τους τετράποδους φίλους μας!

Και εγώ με χαρά, αναδημοσιεύω από τον Περαστικό :



Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου, ώρες 10:00 - 20:00
Thission Lofts, Πειραιώς 123, Αθήνα.
Μετρό: Κεραμεικός

Βοηθήστε αυτούς που βοηθούν τα αδέσποτα (και άρρωστα ή κακοποιημένα) ζώα.

UPDATE: Μόλις χθές με πληροφόρησε η Dee-Dee πως και στην πόλη μας θα γίνεται από τις 19 έως τις 22 Δεκεμβρίου, στο Πολιτιστικό Κέντρο "Πέτρινο" στην Πυλαία, ένα Χριστουγεννιάτικο παζάρι που τα έσοδά του θα βοηθήσουν για τα αδέσποτα ζωάκια. Το Παζάρι οργανώνει το φιλοζωικό σωματείο "Η Αγάπη ".



Όσοι θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να συνδράμετε στην προσπάθεια αυτή, μπορείτε να επισκεφτείτε τη σελίδα:

http://www.love4pets.gr/?p=339

Ποιός μίλησε για γκαντεμιά?

Εμ,το είπε η κυρά-Παναγιώτα πως άσχημη εβδομάδα ξημερώνει Δεν το είπε η γρουσούζα?

Για την Τασία την μάνα μου έχω γράψει λίγα πράγματα. Στα 81 της τώρα περπατάει και την έχουμε κακομαθημένη και να μας κάνει ότι θέλει.
-Παμε μάνα στο νοσοκομείο...
-Τι να με κάνουν εκεί? καλά είμαι στο σπίτι μου.
-Πάμε μάνα να περπατήσουμε-έτσι είπε ο γιατρός-...
-Καλά, αύριο θα πάμε
Και το αύριο γινόταν μεθαύριο κ.ο.κ.
Κι εδώ και ένα χρόνο το γόνατο από τιτάνιο που της βάλαμε, τά'φτυσε από την ακινησία και η Τασία μας έκανε την ζωή ποδήλατο από το ξερό της το κεφάλι.
Πονάω,ξαπλώστε με
Πονάω, ξεντύστε με
Πονάω,σηκώστε με
Πονάω, αλλά θέλω να έχω τον πρώτο λόγο σε όλα.
Κι έτσι πορευόμασταν,για γέλια και για κλάματα μέχρι που Τετάρτη στις 1 το βράδυ χτύπησε το τηλ.
-Ελα να σηκώσεις την μάνα σου,έπεσε...
Ανασκούμπωσα κι εγώ τα μανίκια της πιτζάμας και κατέβηκα στον κάτω όροφο.Δεν θα ήταν η πρώτη φορά που θα την σήκωνα.
Αλλά η Τασία δεν είναι καμιά λεπτεπίλεπτη γριούλα.Ψηλή και νταρντάνα γυναίκα είναι ακόμα.
-Ευτυχώς έκανες γυμναστική και σήκωνες βάρη, είπε η αδελφή μου από την Γερμανία
-Μόνο εσύ την καταφέρνεις,είπε ο παππούς-μπαμπάς μου
-Αμάν ρε μάνα,θα πάθει η μέση σου είπε η κόρη μου (άλλη Κασσάνδρα κι αυτή)

Και όντως αυτή η φορά ήταν διαφορετική και μαμώ την γκαντεμιά μου.
Δεν είχε πέσει από την πολυθρόνα της η Τασία που ποτέ δεν έκανε αυτά που έλεγε ο γιατρός. Επεσε στο μπάνιο,στράβωσε και το ψεύτικο γόνατο και που να την σηκώσει ο δάσκαλος, ο πατέρας μου, που θα γελάσετε αν σας πω πως μπήκε στα 89,αλλά το λέει η περδικούλα του ακόμα και την κανακεύει σαν μωρό ο καλός μου.
Και πάει που λέτε να την σηκώσει ο Ηρακλής-Παναγιώτα,άντε μια,άντε δυό που να σηκωθεί ένα ακυβέρνητο σώμα.
Κι εκεί πάνω κάνουν μια αντίπραξη οι τρεις μετατοπισμένοι μου σπόνδυλοι και η στραβή μου σπονδυλική στήλη που πιέζει το ισχιακό νεύρο εδώ και πολλά χρόνια και δεν ήθελε άλλο...
Ξύπνησε κι η νευροπίεση μου από την στεναχώρια και τον πόνο κι αντί ν'ανεβεί κι αυτή η ρουφιάνα έπεσε 3μιση με 6μιση.Και τάβλα η Παναγιώτα δίπλα στην γιαγιά.
Ευτυχώς έχουμε συγγενείς και καλούς γείτονες δίπλα μας!
Αποτέλεσμα: η Τασία στο νοσοκομείο με σπασμένο πόδι και πρόβλημα στο ξένο γόνατό της κι εγώ μέχρι τις 9 το βράδυ μαστουρωμένη από την Ντικλοφενακ και τα Μεσουλίντ.Και χώρια ο πόνος που δεν περνούσε.

Εβγαλα 6 ώρες στο νοσοκομείο χθες, αλλά σήμερα είμαι διπλωμένη στα δύο.Ευτυχώς η Μαρία ανέλαβε την γιαγιά για σήμερα.Από αύριο η σειρά μου.

Εκατσα λίγο στο P-C να αποξεχαστώ, αλλά καλύτερα όρθια η καρέκλα με πονάει.Για ξάπλωμα ούτε λόγος...Μόνο το βράδυ στον ύπνο.
Ολα τα άλλα πρέπει να τα ρυθμίσω εγώ....
Να μην σας τύχει φίλοι μου. Αθλιες καταστάσεις...
Και δεν θέλω να αναφερθώ στα χειρότερα γιατί έχουμε κι από αυτά...είναι αυτά που δεν γράφονται προς το παρόν...

Ποιος λοιπόν μίλησε για γκαντεμιά?
Μάλλον εγώ η γρουσούζα της ενόρασης...

Θα σας επισκέπτομαι και πάλι μόλις τελειώσει ...η τιμωρία μου.

Σας ευχαριστώ όλους για τα καλά σας λόγια στις προηγούμενες κακοτυχίες μου.

Συμπτώσεις ή πρόγραμμα?

Οι περισσότεροι πιστεύω πως θα είδατε στα ΜΜΜ για την δολοφονία της 62χρονης που έγινε στη Θεσσαλονίκη.

Η Μ. αναπαύτηκε σήμερα πίσω ακριβώς από το "σπίτι" της Σοφίας.Με τα κεφάλια τους σχεδόν να ακουμπάνε...
Ηταν κουνιάδες.
Η αδελφή του Κώστα,του άνδρα της ήταν η Μ.
Παρασκευή "μετακόμισε" στη γη η Σοφία. Παρασκευή "μετακόμισε" σε άλλους ορίζοντες η Μ.

Μιλήσαμε χθες αργά το βράδυ με τον Κ. πολλή ώρα στο τηλ..Δεν βρήκε εισιτήριο να έλθει από την Γερμανία.
"Φοβάμαι" μου είπε, μας έβαλε στο στόχαστρο ο Καβαλάρης.
Αυτό κράτησα και με παιδεύει ακόμα.

Αρχισα κι εγώ να φοβάμαι.
Πάντα τριτώνει το κακό.
Ποιός έχει αλήθεια σειρά μέσα από τους ομόαιμους και εξ αγχιστείας συγγενείς?

ΤΡΈΜΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΆΔΑ ΠΟΥ ΞΗΜΕΡΏΝΕΙ

Ευθανασία!

Ηπια τον πικρό καφέ...κι ανασκάλεψα χαμένες μνήμες.

Μια Δεκεμβριάτικη νύχτα ήρθε στον ανούσιο γήινο κόσμο μας.
Ο πατέρας της στα ορυχεία στο Βέλγιο κι η μάνα της να στραγγίζει το γάλα από το συρρικνωμένο βυζί της φτώχειας.
Εφυγε στα 12 χρόνια της στις φάμπρικες της Γερμανίας.
Εγινε κομμώτρια και ερωτεύτηκε την τέχνη της και τον Κώστα.
Είχε ήδη δυο παιδιά σαν την φλερτάρισε ο Μαύρος Καβαλάρης.
Τον ξεγελούσε και του κρυβόταν σε σπηλιές και νεροσυρμές, σε δωμάτια νοσοκομείων και στο μηχάνημα της αιμοκάθαρσης.
Κι εκείνος όλο την έπαιρνε στο κατόπι και πάσχιζε απεγνωσμένα να κλέψει την "όμορφη" και να την κάνει κέρινη κούκλα στο βασίλειο του.

25 χρόνια έπαιζε μαζί του, κι όλο ξέφευγε από την ανελέητη παγανιά που της έστηνε..
Την κυνήγησε αλύπητα ο καβαλάρης μέχρι που κατάφερε και την στρίμωξε σαν χάραζε μια Δευτέρα.

-Δεν ωφελεί πια...είπαν οι γιατροί
-Είναι έγκλημα...είπε η κόρη και η αδελφή
-Πέθανε πια...είπαν οι ειδήμονες, ο εγκέφαλος
της είναι πια νεκρός

Εκοψαν την παροχή αδρεναλίνης που έκανε την καρδιά να χτυπάει
Αποσύνδεσαν το μηχάνημα αναπνευστικής υποστήριξης και ο μαύρος καβαλάρης απέκτησε τελικά το θήραμα του!

ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ!!!

Την όμορφη την αποχαιρέτησα σήμερα, χαϊδεύοντας μόνο το κρανίο της (τα πλούσια,κόκκινα βαμμένα μαλλιά της έγιναν βορά της φαρμακευτικής αγωγής)
Σ'ένα δρύινο "σπίτι" έφτασε στην ανεμοχώρα της από την Γερμανία.
Ησυχη και γαλήνια μέσα στην φορμόλη για να κάνει το ύστατο ταξείδι.
Γκρίζα σαν την μούμια...αλλά χαμογελαστή!

Η Σοφία έφυγε πρώτη μέσα από τα 9 πρώτα ξαδέλφια όπου ήταν η πρώτη γεννηθείσα ψυχή.

Ηταν η ομορφότερη από όλους μας...
Ηταν...
Ηταν η καλύτερη από όλους μας...
Ηταν...

Γαμώ το κέρατο μου,,,και τον μαύρο καβαλάρη...
... το κορίτσι αυτό ήθελε να ζήσει...

Η πείνα δεν τρώγεται με τιποτα!!!

Το 1996, 800.000.000 άνθρωποι υπέφεραν από πείνα στις αναπτυσσόμενες χώρες.
Τα Ηνωμένα Εθνη υποσχέθηκαν πως θα ελαττώσουν στο μισό την παγκόσμια πείνα έως το 2015.
Το 2006 ο αριθμός αυξήθηκε σε 820.000.000 άτομα!
Σήμερα καθώς βραδιάζει 854.000.000. άνθρωποι θα πάνε να κοιμηθούνε νηστικοί!

http://www.youtube.com/watch?v=LOi25tHnhu8

Κάθε 6'' ένα παιδί στις χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου πεθαίνει από την πείνα.

Έχουμε 7 ημέρες για να βοηθήσουμε όσους περισσότερους ανθρώπους μπορούμε.
Από τις 22 έως και τις 29 Σεπτεμβρίου, δηλώνουμε έμπρακτα την αλληλεγγύη μας και συνεισφέρουμε ουσιαστικά στέλνοντας με sms ένα μήνυμα ζωής (αξίας 1E + ΦΠΑ) και φωνάζοντας ''όχι στην πείνα''.

Στείλτε και εσείς με ένα sms τη λέξη ΑΑ στο 19454.

Τα έσοδα που θα συγκεντρωθούν θα διατεθούν από την ActionAid για την καταπολέμηση της πείνας.
Για περισσότερες πληροφορίες μπείτε στο www.actionaid.gr και ενημερωθείτε πλήρως για το επταήμερο ελπίδας.

Η δράση υποστηρίζεται από τις εταιρίες κινητής τηλεφωνίας Cosmote, Vodafone και Wind.



Εμεις που είμαστε?
ΕΔΩ!!!
Χορτασμένοι,αδιάφοροι, χαμένοι στις ανούσιες επιθυμίες μας, και ονειρευόμενοι το καινούριο μοντελάκι του αυτοκινήτου που ποθούμε διακαώς!

Ψυχούλες

Με την Αναστασία είμαστε φίλες απ' το Γυμνάσιο...
Χαθήκαμε κατά καιρούς λόγω γάμων, μετακομίσεων, παιδιών, γονιών και αγωνιών, αλλά εδώ και αρκετά χρόνια συναντιόμαστε (άσχετα αν μένουμε λίγο μακριά) λόγω σκυλιών, γατιών και αδεσπότων ψυχών!
Η Αναστασία όταν πήγε να "ξαναζήσει" με τους γονείς της που λόγω ηλικίας είχαν την ανάγκη της , βρήκε την μεγάλη αυλή να την περιμένει για να κάνει το master στη φιλοζωία της. Το μόνο που μπόρεσα να της προσφέρω αυτά τα χρόνια ήταν να κάνω τα εμβόλια και τις θεραπείες στα ζώα της. Κάποτε η αυλή απαριθμούσε πάνω από εξήντα
γάτες, οι οποίες όμως σιγά σιγά άρχισαν να λιγοστεύουν από φόλες, ασθένειες και αδέσποτα πεινασμένα σκυλιά που τις ξέσκιζαν...
Σε κάποια από τις συζητήσεις μας, την έπεισα να αρχίσει να στειρώνει τα ζώα, ενώ η ίδια είχε αντίθετη άποψη. Σιγά σιγά, τα στειρωμένα αρσενικά άρχισαν να παραμένουν στην αυλή, έχτισε και το δικό της σπίτι αφήνοντας το παλιό των γονιών της -που είχαν πεθάνει- ως στέγη για τα ζώα -κυρίως τα ετοιμόγεννα- , άφηνε φαγητό έξω απ' τον φράχτη για τα πεινασμένα σκυλιά και έτσι επήλθε κάποια ισορροπία.
Πέρασα το περασμένο Σαββατοκύριακο "μαζί τους" , με τον Αντώνη αγκαλιά! Ένα εμβόλιο κάναμε μόνο στη Μαυρούλα, αλλά απ' τον Μάρτιο και μετά μας περιμένουν πολλές ενέσεις! Να δούμε πως θα τις μαζεύουμε πάλι!

Ο ΑΝΤΩΝΗΣ!


Η Αναστασία, η Μαυρούλα και... η σύριγγα (δεν είναι junky βρε παιδιά, εμβολιο της κάναμε!)
Η νοσοκόμα τράβηξε τις φωτογραφίες...

Η Μαυρούλα και ο Ξανθούλης ο γεράκος


Μα ποιος στο καλό θα πετούσε στο δρόμο μια ημίαιμη British cat? Κι όμως...





Νιάου - νιάου!
Μιαμ - μιαμ!......Ώρα φαγητού από τη μανούλα τους

Ο χαδιάρης Τιλ-τιλ!
Και of course η μεγαλειότης του: Ο Αντουάν!


Κι όπως είπε και η Αναστασία...Ακόμα και με λίγα πράγματα μπορούμε να νοιώθουμε ευτυχισμένοι!...

Το καλοκαίρι τελείωσε...

...αμφιβάλλω αν το κατάλαβα πως πέρασε.

Διακοπές δεν έκανα με την έννοια του ορισμού.
Οσες φορές ξεκίνησα για παραθαλάσσιες ατραπούς ο Δίας εξαπέλυσε κεραυνούς και αστραπές.
Αφέθηκα στο θέλημα του και κοιμήθηκα ένα απόγεμα στην αμμουδιά αγκαλιά με ένα παρεό και την βροχή.Μετά από αυτό εγκατέλειψα κάθε προσπάθεια και αφέθηκα στις αναθυμιάσεις από τα κάρβουνα που αφήνουν τα αρνίσια παιδάκια καθώς τα έψηνα πασαλειμμένα με tantori .
(σχωράτε με, φιλόζωη είμαι αλλά δεν είμαι ακόμα βετζετέριαν) Ισως κάποτε γίνω...
Κι έτσι, μέσα από εκπλήξεις, αγκαλιές και φιλιά με αγαπημένα πρόσωπα, επιθυμίες που δεν μέλλονταν να γίνουν δική μου πράξη ζωής, το καλοκαίρι προχωρούσε.

Κι οδήγησα ξανά αυτοκίνητο,(το απέφευγα τα τελευταία χρόνια με την δικαιολογία πως δεν βλέπω καλά) και ξεπέρασα κάποιες φοβίες και λίγες αγοραφοβίες και περπάτησα κατά κόρον σε εμπορικά κέντρα(άσχετα αν έλεγα με πονάνε τα "καλαμάκια μου")τα πόδια μου εννοούσα γιατί ήθελα να φύγω από όλο αυτό το ψεύτικο γήινο πλάνο της άθλιας κατανάλωσης και εκλαϊκευμένης ουτοπικής επίδειξης.
Και μπόρεσα και ξεπέρασα εκείνη την νευρικότητα που με έστελνε πάντα στην ασφάλεια του σπιτιού μου. Δεν ήταν ανώδυνο.
Ηρθα σε ρήξη με τους οικείους μου γιατί δεν μπορούν να καταλάβουν πως νοιώθω με τις "δηθεν" αληθινά ανθρώπινες συμπεριφορές.
Με έφερε σε αντιπαραθέσεις μαζί τους γιατί ... γιατί άραγε?
Μήπως επειδή δεν μπορώ να δεχτώ την "ψεύτικη" ζωή τους"
Μήπως επειδή κατανοώ όλα αυτά τα λάθη που θέλουν να μου περάσουν σαν "πρέπει"?
Μήπως επειδή η γλώσσα μου λέει τις σκληρές αλήθειες πάντα?
Μήπως επειδή σιχαίνομαι τα κεκαλυμμένα κόσμια(δήθεν) αλισβερίσια τους?
Μήπως επειδή "δεν γουστάρω ρε μάγκες την ψόφια γκλαμορόζα ζωή σας ?

Δεν είμαι γλυκό άτομο.
Δεν χαρακτηρίζω τον εαυτό μου σαν μέλι και ζάχαρη.Πικρή σαν το κινίνο είμαι.
Ενας επαναστάτης χωρίς όνομα που λουφάζει μέσα στην γιάφκα των ονείρων του.


Μήπως χάνω λάδια βρε παιδιά?



the summer is over

εγω όχι ακόμα...

O Ληο,το πατσιούρι και εμεις...

H "άρνηση" δεν αλλάζει την αλήθεια. Αργά ή γρήγορα πρέπει να την παρακάμψουμε, γιατί δεν είναι ένα ποτάμι που θα το περάσουμε.Είναι ένας τρισκατάρατος ωκεανός που θα μας καταποντίσει στις τρικυμίες του.Ας μάθουμε τρόπους να κολυμπάμε για να μην πνιγούμε

Ο κόσμος της υποκρισίας είναι κλουβί που μας φυλακίζει και όχι το κουκούλι που μας αναγεννά σαν τις χρυσαλλίδες.

Δεν μπόρεσα να αντισταθώ στον πειρασμό να κλέψω από μια ευαίσθητη μπλογκερ (με την άδεια της βέβαια ) το παρακάτω κείμενο.
Σαν φιλόζωη από γεννησιμιού που υπήρξα και υπάρχω ακόμα χαίρομαι,που υπάρχουν ΣΗΜΕΡΑ άνθρωποι αναμεταξύ μας.

Διαβάστε εδώ!
Αξίζει...

Ο ΛΗΟ...

UPDATE: Εδώ τα νεότερα ευχάριστα!
Ενα μεγάλο μπράβο και στο choice 4!
Και στο Τρωκτικό!

Τον γνώρισα σήμερα.
Γνωρίστε τον κι'εσείς.
Όποιος δε θέλει να δει το βίντεο, αν και είναι πολύ πιο ήπιο από τις φωτογραφίες, ας διαβάσει τον ίδιο το Ληο να αφηγείται την ιστορία του...
Η όλους τους Λήο που κυκλοφορούν σ'αυτή τη ζωή... στο "Ημερολόγιο ενός αδέσποτου".

Και μην ξεχνάτε
Δήμαρχος: mayorpor@otenet.gr
το mail του δήμου dimporu1@otenet.gr

και δήμαρχος Χανίων
mailto:dimos@chania.gr
mailto:tourism@chania.gr
γιατί οι ανωμαλάρες εχουν αποθρασυνθεί και σουβλίζουν και ψήνουν αδέσποτα ζώα με την απόλυτη ανοχή των πάντων...
Τι καλά του χρόνου να μην πατήσει τουρίστας ζωγραφιστός...
Και δε θα πατήσει μάλλον, πηγαίντε κι'εσείς εκεί, γίνεται πανικός.
Ευχαριστώ Αθηνά!

http://topatsiouri.blogspot.com/

Η Φαραόνα το ζήτησε...

...δεν μπορώ να χαλάσω χατήρι στην χαντρένια γητεύτρια!

Το ερωτηματολόγιο που ακολουθεί,

είναι προχείρως μεν, ορεξάτως δε δημιουργημένο

από 127 βιοχημικούς και ερευνητές τής πυρηνικής φυσικής...

Μην ανησυχείτε, αν οι απαντήσεις σας δεν είναι σωστές δε θα μείνετε στην ίδια τάξη... Λοιπόν, οι όροι είναι απλοί...

1. Ο καλεσμένος -η, κάνει ανάρτηση με το ερωτηματολόγιο που ακολουθεί.

2. Δίνει τις απαντήσεις του στα σχόλια της ανάρτησής του, σε αυτόν που τον κάλεσε, και κυρίως πάντα, στο xeblogarisma.

3. Καλεί 3-7 να κάνουν το ίδιο.

4. Στην ανάρτηση του, δεν ξεχνά να βάλει τη διεύθυνση του xeblogarisma για τη διευκόλυνση του παιχνιδιού και των 127 κριτών...

xeblogarisma

Για να σας δούμε....

1. ΣΕΞ...

α) είμαι γυναίκα με προτίμηση στους άντρες

β) είμαι άντρας με προτίμηση στις γυναίκες

γ) είμαι γυναίκα με προτίμηση στις γυναίκες

δ)είμαι άντρας με προτίμηση στους άντρες

ε) είμαι απ΄ όλα με προτίμηση σε όλα

(Αν και στην ηλικία μας, μόνο για κανένα φασκόμηλο είμαστε πια!)

2. HOBBY

α) μαγειρική - γυμναστήριο

β) μασάζ - ποδηλασία

γ) ταξίδια - τοξοβολία

δ) συναυλίες - κολύμπι

ε) μοντελισμός - βόλτες με το σκάφος

(Και εννοείται βόλτες με το σκάφος...που δεν έχω!)

3. ΤΕΧΝΗ

α) μουσική

β) χορός

γ) κινηματογράφος - θέατρο

δ) λογοτεχνία

ε) ζωγραφική - γλυπτική - αρχιτεκτονική

(Όταν όμως τραγουδάω εγώ...φεύγουν και οι καρακάξες ακόμα!)

4. ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΙΣ

α) αριστερά

β) κεντροαριστερά

γ) κεντροδεξιά

δ) δεξιά

ε) πάρτο αλλιώς

(Και σχόλιο ουδέν)

5. ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ

α) μαθηματικά - γεωμετρία

β) χημεία - φυσική

γ) έκθεση και γλώσσα

δ) ιστορία - γεωγραφία

ε) θρησκευτικά και γυμναστική

(Του περασμένου αιώνα βέβαια!)

6. ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ PET

α) γατάκι

β) σκυλάκι

γ) ψαράκι

δ) πουλάκι

ε) κροκοδειλάκι


Σμουτς!!!

7. ΔΙΑΚΟΠΕΣ

α) στη θάλασσα

β) στο βουνό

γ) στη Μύκονο

δ) στη Γαύδο

ε) στην Αθήνα

(Αν και το βουνό έχει άλλες χάρες)

8. ΧΡΩΜΑ

α) λευκό

β) κόκκινο

γ) μοβ

δ) μπλε

ε) μαύρο

(Κάτι σαν σκακιέρα όπως λέμε!)

9. ΣΗΜΕΙΟ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ

α) κρεβατοκάμαρα

β) κουζίνα

γ) τουαλέτα

δ) σαλόνι

ε) πατάρι

(Η κουζίνα για μαγείρεμα, η τουαλέτα τόπος αυτοσυγκέντρωσης!)

10. Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΧΕΣΗ ΜΟΥ, ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΕΙ

α) 7 ώρες

β) 7 ημέρες

γ) 7 μήνες

δ) πάνω από 7 χρόνια

ε) ε, όχι και 7 χρόνια._

(Ουφ! ...και πολύ ήτανε!)

Σας τα έγραψα τα σουσούμια μου και εγω...αν βοηθήσουν σε κάποιον καλό σκόπο...παρακαλώ να με ειδοποιήσετε!

Φαραόνα μου ανταποκρίθηκα στην πρόσκλησή σου, οι περισσότεροι έχουν γράψει, οπότε καλώ όποιον δεν έφυγε ακόμα για διακοπές και περάσει από εδώ αν ενδιαφέρετε για τον καλό σκοπό (που εγώ δεν έμαθα ακόμα ποιος είναι) να μας πει κουβέντες για τον εαυτό του.

Κυβερνούντων συνέχεια...

Για πρώτη φορά διάβασα στο κονάκι της roadartist για τις απόψεις-παράπονα-επιθυμίες-προβληματισμούς του μέσου Έλληνα απέναντι σε αυτούς που μας κυβερνούν (με την δική μας ψήφο βεβαίως!)
Η Astria μου έστειλε το ταχυδρομικό της περιστέρι το οποίο είχε ένα μήνυμα δεμένο στο πόδι του.
Εγραφε:
1)Πάρε μια πένα

2)Βούτα την στο μυαλό σου...

3)...γράψε 3 προτάσεις που θα έλεγες μπροστά σε αυτούς που μας κυβερνούν!

Καλή μου Αστρια ,το μελάνι ξεθύμανε στο μπουκάλι, η πένα έσπασε και το μυαλό μου κουρκούτιασε ψάχνοντας τα κακώς κείμενα αυτού του τόπου.
Kαι στους πολιτικούς θα έλεγα: Αει και ........... άχρηστοι και χαραμοφάηδες!

Από τότε που έκανα τις πρώτες πολιτικές μου αντεπαναστάσεις και βαρυστομάχιασα με τα ανεκπλήρωτα όνειρα και τα παχιά λόγια που έφαγα, ορκίστηκα στον εαυτό μου να μην ξαναπάρω θέση στα πολιτικά δρώμενα.Και έτσι θα κινηθώ και τώρα.
Θα πιαστώ από τα γραφόμενα σου Αστρια και θα ομολογήσω!

...πως ο Πλάτωνας στήριξε την ιδανική πολιτεία στην συνείδηση των πολιτών και όχι στους αιρετούς. Αυτοί θα έπαιζαν ένα ρόλο "διαμεσολαβητών "και δεν θα είχαν την απόλυτη εξουσία.
Εμείς όμως, με την ψήφο που απορρέει είτε από προσωπικά συμφέροντα είτε από το ρουσφέτι στο οποίο είμαστε εθισμένοι τους δίνουμε την απόλυτη εξουσία "ελαφριά τη καρδία".
Θελέστα μας και παθέστα μας, που λένε και οι γεροντότεροι.

...και γιατί να νιαστούνε? Εμείς φταίμε που δεν νοιάζονται.Εμεις πληρώνουμε τις τεθωρακισμένες Μερσεντές και τους πρώην ΟΫΚΑΔΕΣ μπράβους. Κάνουμε τεμενάδες πίσω από ένα γκισέ κάποιου δημοσίου οργανισμού και ποτέ δεν ορθώνουμε ανάστημα στον κάθε υπαλληλίσκο που διορίστηκε μέσω του πολιτικού του συνδέσμου και μας έχει στο φτύσιμο.Γιατί να νοιαστούν για τους αρρώστους,τους φτωχούς ,τις άπορες μητέρες κλπ κλπ? Νοιαστήκαμε μήπως εμείς? Πλάθουμε τους πολιτικούς μας κατ' εικόνα και ομοίωση. Αυτοί που νοιάζονται πραγματικά για το λούμπεν προλεταριάτο δεν ψηφίζουν κανέναν. Λευκό ρίχνουν,ή σε καμιά οικολογική παράταξη βάζουν σταυρό (όχι πως θα βγει) απλά έτσι, από αντίδραση και αντιπερισπασμό.
Και άντε να πιάσουμε και το περιβάλλον!
Τι κάνουμε εμείς?Πόσοι από εμάς έχουν στα μπαλκόνια τους ξεχωριστές σακούλες σκουπιδιών? Πόσοι από εμάς κάνουμε ανακύκλωση οργανικών σκουπιδιών (κομποστ)? Πόσοι από εμάς περιθάλψαμε τα αδέσποτα της γειτονιάς μας, να τα ταΐσουμε, να τα στειρώσουμε, να δημιουργήσουμε στέγες γι'αυτά στις πυλωτές μας?Πόσοι από εμάς γίναμε εθελοντές στα γεύματα τις εκκλησίας (αν και δεν το γουστάρω το παπαδαριό. Κράτος εν κράτει είναι και αυτοί). Εθελοντές σε οργανώσεις που πασχίζουν να σώσουν την χλωρίδα και την πανίδα του τόπου μας.(Οχι με χρήματα ,με εθελοντική εργασία εννοώ)!

...οχι μόνο δεν υπάρχει αξιοκρατία αλλά υπάρχει αθέμιτος συναγωνισμός,υπάρχει δολιοφθορά, ρουσφετολογία, σπιουνιά, καχυποψία και το σλόγκαν "ο θάνατος σου η ζωή μου".
Κι αν είχα να πω κάτι σ΄έναν πολιτικό θα του έλεγα:Μπράβο ρε μάγκα μου,καλά τα κατάφερες, αφού βρήκες πολλούς μαλάκες σαν κι εμένα και σε βάλαμε στο θρόνο, εύγε μας!
Γενικώς οι περισσότεροι το συμφέρουν τους βλέπουν και όχι το καλό του τόπου και το όφελος των πολλών ,οπότε ας αρχίσουμε καλύτερα να μιλάμε μεταξύ μας(όσοι έχουμε ψυχή βέβαια και μπορούμε να ξεφύγουμε από το ρουσφέτι και την εξαγορά συνείδησης για μια καλή θέση στο δημόσιο και τα άλλα είναι μόνο λόγια...λόγια!Κοινώς να'χαμε να λέγαμε!

Αγαπητή Αστρια, αγαπητοί φίλοι..,
Την ιδανική πολιτεία του Πλάτωνα μόνο ΕΜΕΙΣ μπορούμε να την κάνουμε και όχι τα καραγκιοζάκια με τα τις Armani γραβάτες ...

Αλήθειες και Ψέματα! 30/5/08 Το ψέμα!

Η Ραλούκα με προσκάλεσε για τις 3 αλήθειες και 1 ψέμα. Και μιας και "ο Μάρτης δεν λείπει απ' την Σαρακοστή", είπα και γω να σας γράψω για τις βλακείες μου -όχι πως σας νοιάζει φυσικά- αλλά κουβέντα να γίνεται!

Λοιπόν...
Περιμένω να μου πείτε σε ποιό απο τα 4 λέω ψέμματα!

1) Στα νιάτα μου, έχω φωτογραφηθεί κατά κόρον για εφημερίδες και περιοδικά!

Εκείνα τα τομάρια από μαύρους πάνθηρες, τσιντσιλά (και ό,τι γουνοφόρο ζώο βάζει ο νους σας) που με αγκάλιασαν τότε, με κατάντησαν μετέπειτα μια καλή, φιλόζωη νοικοκυρά!

2) Έκανα κόντρες με μηχανόβιους για στοιχήματα!

Καλή και φιλόζωη νοικοκυρά μπορεί να έγινα, αλλά η αδυναμία για τις χιλιάρες μηχανές παρέμεινε ειδικά όταν διαπίστωσα ότι παίζει και χρήμα στη μέση...

3) Πέρασα τρία εξάμηνα της ζωής μου, στην Αφρική με τους γιατρούς του κόσμου!

Εκτός από φιλόζωη που έγινα, ήμουν και φιλάνθρωπη. Οι λιγοστές γνώσεις ιατρικής που απέκτησα στο πανεπιστήμιο-το οποίο παράτησα λόγω γάμου, με βοήθησαν να "ζήσω" ένα από τα πιο συγκλονιστικά κομμάτια της ζωής μου...(εκεί όμως δεν έπαιζε το χρήμα στη μέση)

4) Σε ένα από τα ταξίδια μου, είδα ένα Ανακόντα να τρώει ένα μεγαλόσωμο ζώο!

Μη με ρωτήσετε τί ζώο ήταν, είχε καταπιεί ήδη το μισό και δεν γνωρίζω τα είδη των τροπικών χωρών. Αλλά φαινόταν να 'ναι κάτι μεταξύ γουρουνιού και κατσικιού.

Άντε λοιπόν να δω πόσο καλοί φυσιογνωμιστές είστε!...ή πόσο καλή ψεύτρα είμαι εγώ!
Η απάντηση σε 4-5 μέρες...

Να ζητήσω και εγώ από τα γνωστά και άγνωστα κορίτσια μου, αν θέλουν, να ακολουθήσουν τα Αληθοψέματα:

Μαριαλένα (μα που μου χάθηκες εσύ?)
Μερένια (άντε να πούμε και κανα ψέμα)
Ρουλιώ (για πες, για πες...)
Μαρινούλι (αν δεν έπαιξες και θές, έδω είμαστε)

Ξημερώνοντας 30 του Μάη.

Αγαπημένες μου, είμαι τελικά πολύ καλή ψεύτρα???

Ξυπόλυτη: Δεν προλάβαμε να πούμε πολλά...
Αστρια: Με αμφιβολία το 1, ε???
Φαραόνα: Την επόμενη φορά που θα βρεθούμε, πάλι δεν νομίζω να μας φτάσει ο χρόνος για εξομολογήσεις...
Ραλού: Τα έψαξες πονηρή γατούλα μου, αλλά αμφέβαλλες για τις αλήθειες...
Ντι-ντι: Αλλο τι θέλουμε και άλλο τι μας προκύπτει...
Ρουλιώ: Γατόνι, σαν την Ραλού κι εσύ ε???
Φωτεινούλα: Ολα έχουν κάποιες αξίες! Και στην προκειμένη το χρήμα ήταν για άλλους...
Μαριαλένα: Εσύ τα ξέρεις από πρώτο χέρι όλα!!!

Να λοιπόν ποιες είναι οι αλήθειες και το ψέμα.

1) Στα 19 μου, έτυχε να γνωρίσω κάποια άτομα στο εξωτερικό που με έμπασαν σε αυτή την "δουλειά". Δεν θα αναφέρω ονόματα, πάνε τόσα πολλά χρόνια πια! Σίγουρα αν ζούνε τώρα θα αναθυμούνται τις αναμνήσεις τους μόνο. Σιγά, σιγά με κουβάλησαν για τις δουλειές τους και στην πατρίδα μου.
Για μια έφηβη φοιτήτρια όμως, που έκοβε το τσιγάρο στην μέση για να το κάνει 2, τα λεφτά ήταν πολλά!
Πράγματι δεν είμαι ματαιόδοξη Μερένια μου.
Δούλευα μόνο όταν "ξέμενα" από χαρτζιλίκι και για κάποιους καλούς φίλους και πολλές φορές δωρεάν (για κάποιες φιλανθρωπικές εκδηλώσεις, που δεν θα σας πω υπό την αιγίδα ποιάς Πρώτης-τότε-Κυρίας- ήταν γιατί θα με κράξετε σίγουρα. Γι αυτό και δεν θέλησα να γίνω "αυτό" που ήθελαν αυτοί να γίνω...
(πρώτη αλήθεια)
Oχι, δεν είναι δικό μου αυτό το εξαίσιο black diamond mink! Αργότερα αποφάσισα πως θα προτιμούσα να βλέπω ζωντανά αυτά τα ζωάκια!
Φαραώνα μου, αυτό το φόρεμα ήταν σαν να βγήκε από τα μαγικά σου χέρια. Υφασμένο μετάξι και όλο το κορσάζ πλεγμένο με το βελονάκι.

2) Οταν γύρισα ξανά, αφού πρώτα γέννησα, στο θαλασσοχώρι γνώρισα έναν νεαρό που μόλις είχε απολυθεί από φαντάρος. Από πλούσια οικογένεια της περιοχής γόνος, οι συνομήλικοι του τον φώναζαν "Πάπα", γιατί πάντα πλήρωνε για τους μη έχοντες. Αν ήμουν νεώτερη και όχι παντρεμένη θα τον ερωτευόμουν σίγουρα, ένας άγγελος ήταν και στην όψη και στην ψυχή. Με έβαλε στο τριπάκι των στοιχημάτων με ένα περίεργο τρόπο. Εκανε "αγώνες χρονομέτρησης" 10 γύρους γύρω από το οβάλ πάρκο της πλατείας, και μου πρόσθετε ωρολεπτά στους γύρους των στοιχημάτων ...επειδή ήμουν θηλυκό! Πολλά χιλιάρικα κερδήθηκαν τότε και πήγαν στους "μη έχοντες" από τους έχοντες! Μεγάλη φάτσα το αγόρι, και εκείνη την χιλιάρα Καβασάκι ακόμα την θυμάμαι να χαϊδεύω το ρεζερβουάρ της και να της λέω "πάμε" ...
Αυτό είναι το επαναστατικό μου παρελθόν Ραλού! (και μόνο αυτό?)
Αυτά ήταν τα στοιχήματα Φωτεινή! Για τους "μη έχοντες".
( δεύτερη αλήθεια)
Αυτό το 750ράκι κουκλί ήταν δικό μου πάντως σε πολλές διαδρομές και ...πεσίματα!

Κι εδώ είναι το ψέμα!!!!
Ημουν συνδρομήτρια και φίλη με αρκετά ενεργά μέλη των γιατρών του κόσμου (ειδικά με την καλή μου Λένια).
Οσες φορές μου πρότεινε να πάω στις "αποστολές" μαζί της όλο και κάτι τύχαινε και "ο άρτος ημών ο επιούσιος" τα έφερνε ανάποδα.
Οχι Ντιντι μου δεν πήγα!
Οχι φίλες μου δεν πήγα ποτέ!
Αλλά που ξέρεις Ξυπόλυτη? Ουδείς γνωρίζει το τι μέλλει γενέσθαι...
Επισκέφτηκα την Βόρεια μόνο Αφρική...αλλά όχι με τους γιατρούς του κόσμου.
Και όχι σαν τουρίστρια...
Αλλη δουλειά αυτή! Μια από τις τόσες που έκανα...Ωχχχχ

4) Ναι Ραλού, στην Νότια Αμερική ζει η Ανακόντα, όπου δεν έχω πάει ποτέ. Αλλά το είδα στην Γερμανία στο Senckenbergermuseum τον περασμένο Φλεβαρη.
Οχι στο Νασιοναλ Τζεογκράφικ. Πεθαμένο μεν, αλλά σαν ζωντανό, μέσα σε ένα γυάλινο δωμάτιο (έγραφε πως τη βρήκαν αφού έπαθε ασφυξία -η λαίμαργη - από το θήραμα της).
(η τελευταία αλήθεια)

Ασπρόμαυρα ...και άλλα!

Μαρία:
Ουφ!έφυγε η μάμα και μιας και θα μείνω μόνη με τον καλό μου λίγες μέρες ας συμμαζέψω λίγο το σπίτι.
Αυτό το σουτιέν μάλλον για τα άπλυτα είναι,ας στρώσω τώρα το κρεβάτι και μετά βάζουμε το πλυντήριο.
Ακατονόμαστος:
Πω,πω τι άσπρο και μαλακό είναι τούτο?Σαν φουρφουρένια γατούλα.Οχι σαν εκείνη την στρίγγλα την γαλανομάτα που μας το παίζει Σιάμ πριγκιπέσα και συνεχώς με αγνοεί!Λείπει και η μάμα αλλά αυτό έχει την μυρωδιά της.Αχχχχχχ ας το πάρω αγκαλιά να κοιμηθώ.



Ακατονόμαστος.Την έχει πέσει στον ύπνο με...το σουτιέν αγκαλιά!
Μαρία:Βρεεεε Μπεζεβένγκη πάλι τα λάστιχα μασάς?
Ακατονόμαστος:Φτου γμτ δεν μ'αφήνουν να ησυχάσω με την ασπρογατούλα μου αγκαλιά.Δυο τιράντες και ένα βρακί μάσησα και το κάνουν θέμα ολόκληρο...



Μαρία:Πούμααααα ασε το σουτιέν ήσυχο...
Ακατονόμαστος:Δε πα να λες!Με βλέπεις πως σε βλέπω?Αντε βάλε καμιά κροκετούλα να συνέλθω απο τις φωνές σου.Και που'σαι,μικρά αν ρίξω μπατσούλα στην Κανέλλα εσύ θα φταις.
Αχ που είναι η μάμα να με βάλει σε τάξη?Εξώκοιλα πάλι ο άθλιος...


Σαν γύρισα τον βρήκα πάλι άτακτο να μασάει εσώρουχα και να τυλίγεται στις πυτζάμες μας.Εχει μια τρέλα με τις μυρωδιές του σώματος ο Ακατονόμαστος.

Το ταξείδι μου ήταν όμορφο σε όλες τις παραμέτρους εις τας Αθήνας.Είδα παλιούς φίλους(πριν από20-40 χρόνια φιλίας)και γνώρισα καινούριους ανθρώπους.
Μαντέψτε!!!
Μπλογκερούδες ηταν!
Γοητεύτηκα απο την Faraona
Ξετρελλάθηκα με το χιούμορ της Marinas
Ειδα και το αγαπημένο μου Marialenaki
Απολαύσαμε την θάλασσα της Βάρκιζας,φάγαμε,ρίξαμε και τα ούζα μας και προπάντων γελάσαμε!Η μάλλον ξεραθήκαμε στο γέλιο...

Είναι όμορφα οι άγνωστοι να γίνονται γνωστοί.
Κούκλες μου είμαι πανευτυχής που σας γνώρισα!

Ακατονόμαστος:
Πήρε το αυτί μου μάμα, πως η Φαραωνα και η Μαρίνα έχουν γάτες.Καμιά κούκλα και για μας θα κανονίσετε ή θα με φάει το μαράζι με την άπιστη Κανέλα?


Μαρία:Μην τον ακούς μάμα μεγάλος απατεώνας είναι...