Πέμπτη, Φεβρουαρίου 15, 2007

Σ'αγαπω...μ'αγαπας..Η ανοιξη μυριζε θανατο....

..το 2006 ηρθε θεαματικα ευτυχισμενο κατα μεγαλο μερος και ποσοστο μεσα στην απλη ζωη μας.
Γεναρης.Φλεβαρης .Μαρτης...τα επαγγελματικα και ιδιωτικα μου δεδομενα ανθορροουν,αισθανομαι την ευτυχια να κανει διαδρομες αλε-ρετουρ μεσα στο αιμα που κυλα στις φλεβες μου ....μεχρι εκεινη την αποφραδα Μ.Εβδομαδα στα τελη Απριλιου.Εκει αρχισαν οι αντιστροφες μετρησεις.Η δουλεια μου παρουσιαζει καμψη,δοκιμαζομαι μεσα απο φιλιες και μια αμφιλεγομενη σχεση που πρεπει να επιστρεψει εκει οπου ανηκει... και τελικα αποφασιζω να"ξαναμεινω μονη"Ξεστρωνω το διπλο κρεβατι.Κλεινω το δωματιο που αποπνεει ακομα την μυρωδια του πρωην αγαπημενου μου,μετακομιζω στο φοιτητικο κρεβατι της Μαριως και αρχιζω την συμβιωση με την "λαμπρη"μοναξια μου,βαζοντας σκοπο να ευνουχισω και τα συναισθηματα μου. Συν του ο,τι κατι ψιθυριζουν για τις καταληψεις στα πανεπιστημεια και σκεφτομαι"αντιο πτυχιο για φετος κορη μου"....
Μοναδικη παρηγορια,οπως παντα :η αγκαλια με την"ομορφια μου"...Την αυτοκρατειρα μου!!!
Γερασε πια.(μαζι γερασαμε)Ειναι σχεδον τυφλη,και της δινω βιταμινες για τα αρθριτικα της.Ειναι ανορεχτη,αποζητα την θαλπωρη της αγκαλιας μου μονο.Ουτε την Κανελλα δεν αντεχει πια.Απλα της επιτρεπει να κοιμαται διπλα της....
...Και περασε το Πασχα και ξυπνωντας ενα ηλιολουστο πρωινο ,την βρηκα πεσμενη μεσα στο πιατο με το νερο της...
...Τα λουλουδια του απεναντι κηπου εστελναν τα αρωματα τους απο το ανοιχτο παραθυρο,αλλα εγω οσμιζομουν μονο την μυρωδια του θανατου.
Και την ξερω αυτη την πικρη μυρωδια,την μυρισα κι αλλες φορες στο παρελθον..
...Μαης ηταν.Πηρα τηλ την Μαριω.Δεν αντεχα να την παω μονη στον γιατρο.Καπου μεσα μου ,ηξερα....Και δεν ηθελα να το ξερω....
Δεν ηθελα να το σκεφτομαι...
Ο Δημητρης και η Βασιλικη την εβαλαν στον ορρο και μπανταρισαν το ξυρισμενο ποδαρακι της.Εμεινα ως αργα το βραδυ εκει.Διπλα στο κλουβακι που ειχε γινει τωρα το κρεβατι της.Οταν εφυγα πηρα μια μονο εικονα μαζι μου.Εκεινα τα ουρανια ματια να με κοιτανε,χωρις παραπονο,χωρις καυμο.Ενα μηνυμα στελνανε μονο:Σ'αγαπαω και μ'αγαπας ...
Τρεις μερες εμεινε εκει.Κι εγω εκει ,εκει καθε μερα.Τα αποτελεσματα ειχαν βγει απο τις εξετασεις.Χρονια νεφρικη ανεπαρκεια(crf).Οι ελπιδες λιγοστες.Μιλησε ο Δημητρης για καποια παραταση ζωης.
1 με 2 χρονια?ρωτησα?Κοιταξε αλλου και κουνησε φευγαλεα το χερι του.Επνιξα την πικρα μου και ειπα:θα το παλεψουμε.
Παρασκευη μεσημερι την εφερα σπιτι.Ενεσεις πρωι βραδυ.Καλοπετ με την συριγγα,χαπια.Νερο με την συριγγα, αλλα το "βαμβακακι μου"ελυωνε μερα με την μερα.Την καλουσε πια "Το ταξειδι".Λιγος ηταν ο καιρος που θα εμενε μαζι μου. Η αναβολη δεν παρθηκε τελικα.
Μπηκε ο ιουνης κι εκεινο εμεινε 1,700kg.Ηρθε το Μαρουλι και την πηγε μονη της στο ιατρειο.Δεν με ηθελε μαζι της.(Την αποσυντονιζα,ελεγε).Την ξαναβαλανε στον ορρο και την θεραπεια.
Το βραδυ με πηρε ο Δ.τηλ.....Ο δρομος πια ειναι χωρις γυρισμο-αυτο μου ειπε...Τι θα κανεις Παναγιωτα?
¨Ο.τι δυναμαι"απαντησα.Κανε εσυ αυτο που μπορεις.
Ξανα σπιτι.3 ενεσεις την ημερα σ'εκεινο το λιποσαρκο κορμακι που ειχε μεινει 1,5kg.Μαγειρεμα και ζυγισμα, ειδικη διαιτα για την CRF.Και αγκαλια...Αγορασα μια ρομπα με μεγαλη τσεπη και την εβαλα εκει.Οπως οταν ξεκινησαμε,οπως οταν αγαπηθηκαμε.οπως μεγαλωσαμε μαζι....Παρατησα το μαγαζι μου, τους φιλους τους γνωστους,απερριψα προτασεις για διακοπες,και κλειστηκα σπιτι μεσα σε μια ρομπα μαζι της....Εγινα η σκια της, ενω η Κανελλα ζουσε στις σκιες μας.
Ωσπου ενα βραδυ μου τηλεφωνησαν να παω στο μαγαζι.Ειχα ελεγχο απο το ΙΚΑ.
Και ο ιουλης τελειωνε......
Κι εγω πηγα.Και τα ρυθμισα τα της δουλειας μου και βρηκα καποιους φιλους και αποξεχαστηκα μεχρι τις 2 μετα τα μεσανυχτα,κατω απο τους ηχους καποιας κιθαρας της παρεας......
Και ικανοποιημενη απο τα, της βραδυας εβαλα το κλειδι και ανοιξα την πορτα του σπιτιου μου....
Βρηκα την Κανελλα να κλαιει στο χωλ...εκεινη με οδηγησε στο μπαλκονι.
Κι εκει την ειδα...Ενα ματσο κοκαλα με λιγη μαδημενη σαρκα μπρουμητα στο τσιμεντο με τα τεσσερα ποδια ανοιχτα.Μια σιγανη αναπνοουλα εδειχνε μονο οτι ηταν ζωντανη ακομα.Αναθεματισα τον εαυτο μου που αργησα,και την πηρα στα χερια μου.Ενα τιποτα ειχε μεινει εκεινο το ζωντανο που εφτασε να ζυγιζει κοντα 8 κιλα.Την εβαλα στο χαμηλο κρεβατι της Μαριως,πεταξα τα παπουτσια μου,ξεκουμπωσα το παντελονι μου και καθησα στο πατωμα με το κεφαλι μου στο κρεβατι,σε αποσταση αναπνοης μ'αυτην.Μεσα απο τα δακρυα ειδα οτι ενα υγρο ετρεχε απο το στομα της.Σηκωθηκα,αναψα το φωςκι ειδα οτι ηταν παχυρευστο σαν πυο(αργοτερα θα μαθαινα οτι ηταν οι τοξινες που την δηλητηριαζαν μιας και δεν λειτουργουσαν οι νεφροι)
Την σκουπισα και της εδωσα νερο με την συριγγα.Τα υπεμενε ολα με στωικοτητα και αξιοπρεπεια....Ως το τελος...
Με κοιτουσε,αλλα οι γαλαζιες χαντρες ηταν θολες τωρα,η αγαπη ομως που εξεπεμπαν ειχε σταματησει ακομα και τους θορυβους απο τον δρομο να ακουγονται.
Σ'ΑΓΑΠΩ ...ΚΑΙ Μ"ΑΓΑΠΑΣ!!μονο αυτο το τραγουδι ακουγοταν εκεινο το ξημερωμα....Εβαλα το χερι μου στην πρωην μεταξενια γουνα της,την χαιδεψα και ηρθε ο Μορφεας και για τις δυο μας, να στεγνωσει τα δακρυα και να απαλυνει τον πονο μας ως τις 6 το πρωι...
...ξημερωνε 3 Αυγουστου....

..συνεχιζεται...

Image Hosted by ImageShack.us

3 σχόλια:

Marina είπε...

Πολύς πόνος, απίθανη οδύνη να χάνεις τη τετράποδη σύντροφο της χαράς και της λύπης. Οποιος δεν έχει αγαπηθεί απο γάτα δεν καταλαβαίνει τι εννοώ.
Το φοβερώτερο έιναι ότι ενώ ε΄χει περάσει τόσος καιρός, τη θυμάσαι με νοσταλγία και εκτίμηση, έτσι δεν είναι;
Η δικιά μου δεν χρειάστηκε τόσο μεγάλη θεραπεία, όλα έγιναν μέσα σε 8 ημέρες. Ηταν και μεγάλη, γιαγιά 20 ετών. Θέλω να πιστεύω ότι δεν πονούσε.
Ζωή σε εσένα που την αγάπησες και φρόντισες σαν μάνα.

panagiota είπε...

Πολλές χαρές και πολλές λύπες περάσαμε με την Λούλα.
Αν και ζώ πάλι με 2 γάτες που εξ'ισου αγαπώ καμιά δεν μπορεί να την αντικαταστήσει.
Μακάρι να έφτανε στα 20!
Ενα μήνα πριν κλείσει τα 14 "έφυγε".
Σίγουρα μέσα σε 8 ημέρες το Φακούλι δεν θα πρόλαβε να πονέσει.
Και ναι,Μαρίνα την θυμάμαι ακόμα με αγάπη και νοσταλγία και να είσαι σίγουρη πως θα την θυμάσαι κι εσύ με τα ίδια συναισθήματα...

Υ.Γ.Το χειρότερο ήταν όταν την έθαψα στο Σειχ-Σου(το διάβασες βέβαια στο τελευταίο ποστ)
Και το ακόμα χειρότερο, που αφού πέθανε ο κτηνίατρος δεν ήθελε να μου πάρει τα λεφτά για την νοσηλεία...

disa είπε...

伊莉,伊莉討論區,伊莉論壇,sogo論壇,台灣論壇,plus論壇,plus,痴漢論壇,維克斯論壇,情色論壇,性愛,性感影片,校園正妹牆,正妹,AV,AV女優,SEX,走光,a片,a片免費看,A漫,h漫,成人漫畫,免費A片,色情網站,色情遊戲,情色文學,麗的色遊戲,色情,色情影片,同志色教館,色色網,色遊戲,自拍,本土自拍,kk俱樂部,後宮電影院,後宮電影,85cc免費影城,85cc免費影片,免費影片,免費小遊戲,免費遊戲,小遊戲,遊戲,好玩遊戲,好玩遊戲區,A片,情趣用品,遊戲區,史萊姆好玩遊戲,史萊姆,遊戲基地,線上遊戲,色情遊戲,遊戲口袋,我的遊戲口袋,小遊戲區,手機遊戲,貼圖,A片下載,成人影城,愛情公寓,情色貼圖,情色,色情網站,色情遊戲,色情小說,情色文學,色情,aio交友愛情館,色情影片,臺灣情色網,寄情築園小遊戲,情色論壇,嘟嘟情人色網,情色視訊,愛情小說,言情小說,一葉情貼圖片區